இனப்படுகொலையைச் சட்டம் ஆக்கும் இலங்கையின் புதிய அரசியம் யாப்பு! வைகோ ஆய்வுரை

விவகாரங்கள்: மனித உரிமை, சர்வதேசம், இலங்கைத் தமிழர்

மாவட்டம்: தமிழ்நாடு

செய்தித்துறை: தொகுப்புகள், தலைப்பு செய்திகள், புகைப்படங்கள்

Date: 
Sat, 02/12/2017

 

 

 

 

இனப்படுகொலையைச் சட்டம் ஆக்கும் இலங்கையின் புதிய அரசியம் யாப்பு!

 வைகோ ஆய்வுரை

னப்படுகொலையைச் சட்டம் ஆக்கும் இலங்கையின் புதிய அரசியம் யாப்பு! என்று சென்னை தியாகராயர் நகரில் 18.11.2017 அன்று நடைபெற்ற கருத்தரங்கில் கழகப் பொதுச்செயலாளர் வைகோ அவர்கள் உரை ஆற்றினார். அவரது உரை வருமாறு:

எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள்

மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு

எப்பொருள் எத்தன்மைத்தாயினும் அப்பொருள்

மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு

ஏன்? எதனால்? எப்படி? என்று கேளுங்கள். அந்தக் கேள்விகளில்தான், அதற்கான விடைகளில்தான், உங்கள் வாழ்வின் உயர்வும், மலர்வும் இருக்கின்றது என்று, விசம் அருந்தி உயிர்நீத்த கிரேக்கத்துப் பெருங்கிழவன் கூறினான்.

அதைப்போல, ஒரு கருத்துப் பட்டறையை, ‘அறிவாயுதம்’ ஏடு இங்கே ஏந்துகின்றது.

கல்தோன்றி மண்தோன்றாக் காலத்தே வாளொடு முன்தோன்றி மூத்த குடி என்று சொல்லப்பட்ட தமிழர்கள், வாழ்நாள் முழுவதும் ஆயுதம் ஏந்திப் போராடி இருக்கின்றார்கள். ஆனால், இருபதாம் நூற்றாண்டின் இறுதிக் கட்டத்தில், இப்படி ஒரு மூத்த இனம் இருக்கின்றது என்பதை உலகத்திற்குப் பிரகடனம் செய்தவர் தலைவர் பிரபாகரன் அவர்கள்.

தங்களை முன்னிலைப் படுத்திக் கொள்ளாமல், வெளிப் படுத்திக் கொள்ளாமல், விடுதலைப் போர்க் களத்திலும், அறப்போர்க் கிளர்ச்சிகளிலும், ஆயுதப் போருக்கான ஆயத்தங்களிலும், தங்கள் வாழ்வே அழிந்தாலும் பரவாயில்லை என்று அதற்காக அர்ப்பணித்துக் கொண்டு பாடுபடுகின்ற, அவர்களோடு காரில் நீண்ட தொலைவு பயணிக்கும்போது மறக்க முடியாத பல அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொண்ட, நான் மறக்க முடியாத நண்பர் விஸ்வநாதன் அவர்கள், இந்த நிகழ்ச்சிக்குத் தலைமை ஏற்று இருக்கின்றார்கள். ஆருயிர்ச் சகோதரர் கௌதமன் அவர்கள், அனைவரையும் ஒருங்கிணைத்து இந்த நிகழ்ச்சியை வெற்றிகரமாக ஆக்கி இருக் கின்றார்கள். வழக்கறிஞர் அமர்நாத் சிறப்பாக அமைத்துள்ளார்.

200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இந்தியா என்கின்ற ஒரு அமைப்பு கிடையாது. வெள்ளைக்காரனின் லத்திக்கம்பும், துப்பாக்கிகளும் உருவாக்கியதுதான் இன்றைய இந்தியா. புரோகித்துகள் இங்கே வந்து, இப்படித்தான் நாங்கள் கொட்டம் அடிப்போம், அரசாங்கத்தைத் காலில் போட்டு நசுக்குவோம்; தமிழகத்தைக் காலனி ஆக்குவோம்; எங்களுக்கு டெல்லி பச்சைக் கொடி காட்டி விட்டது என்று கொக் கரித்தால், நான் எச்சரிக்கிறேன்,  சுதந்திர இந்தியாவின் நூற்றாண்டு விழாவைக் கொண்டாடுகின்றபோது, இந்தியாவின் நிலப்பரப்பு இரத்தக்கறை படிந்த சிவப்புக் கோடுகளால் தனித்தனியாகப் பிரிக்கப்பட்டு விடும்.

இப்படிப் பேசுவதால், என் மீது புதிதாக தேசத்துரோக வழக்கு எதுவும் தொடுக்க முடியாது. இப்படிப் பேசியதற்காக, இதே கருத்தைச் சொன்னதற்காக ஏற்கனவே என் மீது ஒரு வழக்கு நீதிமன்ற விசாரணை யில் உள்ளது. நீதிபதி கேட்டால், குற்றச் சாட்டுகள் எதையும் மறுக்கப் போவது இல்லை. ஆயுதம் திரட்டுவேன் என்று பேசினீர்களா? ஆம் பேசினேன். தமிழ் ஈழத்தை அமைப்பதற்காகத் தமிழகத்தில் இருந்து வாலிபர்கள் ஆயுதம் ஏந்திப் புறப்பட வேண்டும்; நானும் வருவேன் என்று பேசினீர்களா? ஆம்; பேசினேன்.

வாழ்வு சிறிது. நீர்க்குமிழியைப் போலக் கலைந்து போகக்கூடியது. எந்த நிமிடத் திலும் என் மூச்சு அடங்கிப் போகலாம். ஆனால், இலட்சியத்திற்காகவும், கொள்கைக்காகவும் வாழ்ந்து, அதற்காகவே மடிவது என்றால், அதுதான் வாழ்க்கை. பிழைத்தால் போதும் என மண்டியிட்டு வாழ்பவர்கள் இலட்சியவாதிகள் அல்ல. தமிழகத்தில் மான உணர்வு மடிந்து போய் விடவில்லை. முத்துக்குமார்கள் தீக்குளித் தார்கள். ஆனால், இன்றைக்கு ஒரு தேக்க நிலையில் திணறிக்கொண்டு இருக்கின்றது தமிழகம். புதிய வாலிபர்கள் புறப்படட்டும். அரசியல் கட்சிகளில் இதுவரை தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளாத இளைஞர்கள் புறப்படட்டும். மாணவர்கள் புறப்படட்டும். அந்த நாள் வரும். எந்த ஆதிக்கத்திற்கும் ஒரு முடிவு வரும்.

இங்கே உரை ஆற்றிய வேல்முருகன் அவர்கள் உணர்ச்சிப்பிழம்பாக வெடித்து விட்டுப் போனார். அடுக்கடுக்கான ஆவணங் களை அலசினார் அய்யநாதன். ‘இந்தியா என்பது பல தேசிய இனங்களின் கூட்டு அமைப்பு’ என்று நான் நாடாளு மன்றத்தில் சொன்னேன். அந்தக் கருத்தைத் திரும்பப் பெறச் சொன்னார்கள். முடியாது என்று மறுத்துவிட்டேன். இந்த அமைப்பின் ஒற்றுமை நீடிப்பதும் அல்லது  உடைந்து சிதறுவதும் டெல்லிக்காரர்களின் போக்கில்தான் இருக்கின்றது.

நம்முடைய ஆயுதத்தை எதிரிதான் தீர்மானிக்கின்றான். அப்படி இலங்கை அரசியல் சட்டத்தை யாத்ததில் எனக்கு ஒருவகையில் நிம்மதி. அதிகாரப்பகிர்வு உங்களுக்குக் கிடைக்கப் போகின்றது என, கானல் நீரைக் கங்கை நீர் என்று இந்தியா சொன்னதே, ‘னுநஎடிடரவiடிn டிக ஞடிறநசள: குநனநசயட ளுநவ ரயீ’ அப்படி அவர்கள் சொல்லி இருந்தால் நான் கவலைப்படுவேன். ஆனால், அவன் நேரடியாகக் நெருப்புக் குச்சியை நம் கண்ணில் குத்துவதற்கு வந்து விட்டான்.

புதிய அரசியல் சட்ட வரைவு

2014 ஆம் ஆண்டு இலங்கையில் ஆட்சிப் பொறுப்பு ஏற்ற மைத்ரிபால சிறிசேனா- ரணில் விக்கிரமசிங்கே கூட்டணி அரசு, 2016 மார்ச் 9 ஆம் தேதி, நாடாளுமன்றத் தீர்மானத்தின் மூலமாக அமைத்த அரசியல் நிர்ணய சபை, ஏப்ரல் 5 ஆம் தேதி கூடிய முதல் அமர்வில், ஒரு வழிநடத்தும் குழுவை  (ளுவநநசiபே ஊடிஅஅவைவநந) அமைத்தது. அந்தக்குழு, மேலும் ஆறு உபகுழுக்களை அமைத்தது.

அந்தக் குழு, அரசியல் சட்டம் வரையறுக்க வேண்டியவற்றை 12 முதன்மைக் கூறு களைக் கண்டு அறிந்து, இந்த ஆறு குழுக் களுக்கும் ஒதுக்கீடு செய்தது. அந்த வழி நடத்தும் குழு, 2016 ஏப்ரலுக்கும், 2017 செப்டெம்பருக்கும் இடையில், 73 முறை கூடி நெறிமுறைகளை வகுத்தது.

இந்த வழிநடத்தல் குழுவுக்கு, பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்கே தலைமையிலான 21 பேர் கொண்ட குழுவில், இரா.சம்பந்தன், சுமந்திரன், மனோ கணேசன், இலங்கை அரசின் ஊதுகுழலான டக்ளஸ் தேவானந்தா ஆகியோரும் இடம் பெற்றுள்ளனர்.

இந்தப் புதிய அரசியல் சட்டத்தை ஏற்படுத்து வதன் நோக்கமே, இனப்படுகொலை நடத்திய இலங்கை மீது, ஐ.நா.வும், உலக நாடுகளும் அழுத்தம் தராமல் இருக்க, சிங்கள அரசே அனைத்தையும் தீர்மானித்துக் கொள்ளும் என்ற அடிப்படையில் கொண்டு வரப்பட்டு உள்ளது. உலக நாடுகளை ஏமாற்றுவதற்காக, இலங்கையின் நாடாளு மன்றத்தை, புதிய அரசியல் சட்ட விவாத மன்றமாக அறிவித்தது.

இந்த ஆறு உபகுழுக்களும் தங்கள் அறிக்கையை, கடந்த ஆண்டு நவம்பர் மாதம் வழிநடத்தல் குழுவின் தலைவர் ரணில் விக்கிரமசிங்கேவிடம் கொடுத்தது. அந்தக் குழு, தனது இடைக்கால அறிக்கையை, 2017 செப்டெம்பர் 21 ஆம் தேதி நாடாளுமன்றத்தில் முன்வைத்தது.

இந்த அறிக்கையின் மீதான விவாதம்தான், இலங்கை அரசியலில் கடந்த இரண்டு மாதங்களாக நடக்கின்றது.

இந்த இடைக்கால அரசியல் அமைப்பு அறிக்கையில், கடந்த 60 ஆண்டுகளாக இலங்கையில் தமிழர்கள், கண்ணியத் தோடும் மானத்தோடும் வாழ்வதற்காக, எந்த உரிமைகளுக்காகப் போராடினார்களோ, அதன் அடித்தளத்தையே தகர்க்கின்ற விதத்தில், இலங்கை என்பது ஒற்றை ஆட்சி என்று கூடக் கூறாமல், ஐக்கிய ராஜ்ய அரசு (ஒருமித்த நாடு); எந்தச் சூழ்நிலையிலும் நாட்டின் எப்பகுதியையும் பிரிக்க இயலாத வாறு, அரசு அமைப்பு கட்டமைக்கப் படும்; பிரித்தானியர் வெளியேறியதற்குப் பின்னர், தமிழர் தந்தை செல்வா அவர்கள், கூட்டு ஆட்சி வேண்டும் என்றுதான் கோரிக்கை முன்வைத்தார்; தமிழர்கள் போராடினார்கள். சம உரிமை கேட்ட தமிழர்கள் போலீசாலும், இராணுவத்தாலும் வேட்டையாடப்பட்டார்கள். அடக்குமுறை கட்டு அவிழ்த்து விடப்பட்டது.

தமிழர்கள் ஒரு தனித்தேசிய இனம் என்பதை, புதிய அரசியல் யாப்பு முற்றாக நிராகரித்து விட்டது. அடுத்து, பௌத்த சமயத்திற்கே முன்னுரிமை அளிக்கப்படும் என்று திட்டவட்டமாகச் சொல்கிறது. இலங்கையின் வடக்கு, கிழக்கு இணைப்பு, அதிகாரப்பரவல் என்ற கோரிக்கைளையும் நிராகரித்து விட்டது.

வடக்கு கிழக்கு மாகாணங்களை இணைக் கலாம்; இணைக்காமலும் இருக்கலாம்; கிழக்கு மாகாணத்தில் நடத்தப்படும் பொது வாக்கெடுப்பு முடிவின்படி, இணைப்பதா? இல்லையா? என்பதைத் தீர்மானிக்கலாம் என்று கூறுகிறது.

கிழக்கு மாகாணத்தில் சிங்களக் குடியேற் றங்கள் பெருகி, அவர்களுடைய எண்ணிக் கையும் உயர்ந்து விட்டது. அவர்கள் விருப்பத்தின்படியே கிழக்கு மாகாணத்தில் அரசுகள் அமைக்கப்படுவதால், அவர்கள் போலியான ஒரு பொது வாக்கெடுப்பை நடத்தி, இணைப்புக்கு வாய்ப்பு இல்லை என்று அறிவிக்க வழி காணப்பட்டுள்ளது.

தமிழர்களுக்கு எந்த நீதியும் தீர்வும் இல்லாத இந்தப் புதிய அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தின் இந்த இடைக்கால அறிக்கையைக் கூட, சிங்களர்கள் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. அரசியல் அமைப்பை மாற்றக்கூடாது என்று போராட்டம் நடத்துகின்றார்கள்.

2009 இல் தமிழ் இனப்படுகொலை நடத்திய குற்றவாளிகளுள் ஒருவனான இலங்கை இராணுவ உயர் அதிகாரி மேஜர் ஜெனரல் கமல் குணரத்தினே, புதிய அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தைக் கொண்டு வருபவர் களைக் கொலை செய்ய வேண்டும் என்று வெளிப்படையாகவே அறிவித்து உள்ளார்.

இலங்கை சுதந்திரக் கட்சியின் முன்னணித் தலைவர்களுள் ஒருவனும், மகிந்த இராஜபக்சே அரசின் அமைச்சருமான விமல் வீரவன்ச, இந்த அரசு அமைப்புச் சட்டம் நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டால், நாடாளுமன்றத்தின் மீது குண்டு வீசி அழிக்க வேண்டும் என்று பேசி உள்ளார்.

புத்த பிக்குகள் இதுபற்றிக் கூறுகையில், அரசியல் அமைப்பு மாற்றம் தேவை இல்லை என்கின்றனர். எனவே, தமிழர்களுக்கு எந்தத் தீர்வும் இல்லாத ஒரு இடைக்கால அறிக்கையைக் கூட, சிங்கள வெறியர்கள் கடுமையாக எதிர்ப்பதில் இருந்து, ஒரு உண்மையை உலகம் உணர வேண்டும். எந்தக் காலத்திலும் சிங்களவர்கள் தமிழர்களுக்கு அடிப்படை உரிமைகளை வழங்க மாட்டார்கள். கூட்டு ஆட்சி என்ற பேச்சுக்கே இடம் தர மாட்டார்கள்.

மேற்கு உலக நாடுகள், குறிப்பாக, அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, ஓரிரு ஐரோப்பிய நாடுகளின் கருத்துப்படி, தமிழர்களுக்குத் தாங்கள் ஒரு தீர்வைத் தந்து விட்டது போன்ற மாய்மால வேலையை, சிறிசே னாவும், ரணிலும் சேர்ந்து முன்னெடுக்கின்ற சதித்திட்டம்தான் புதிய அரசியல் சட்டம் ஆகும்.

இந்திய அரசின் மறைமுக ஆசி, இந்த சதிக்குத் துணையாக இருக்கின்றது. அதனால்தான் இந்திய வெளியுறவுச் செயலர் ஜெய்சங்கர், இலங்கைப் பயணத்தின்போது, இந்தியாவின் போர்த்திறன் சார்ந்த பங்கு தாரர் (ளுவசயவநபiஉ ஞயசவநேச) என்று இலங்கை அரசை வர்ணித்தார்.

தமிழர்களே இலங்கையின் பூர்வீகக் குடி மக்கள் என்பதும், ஐரோப்பியர் வருகைக்குப் பின்னர்தான் நிலை மாறியது; பிரித்தானியர் ஆட்சி அகன்றபோது, சிங்கள அரசின் ஆதிக்கத்தில், தமிழர்கள் இரண்டாந்தரக் குடிமக்கள் ஆயினர்.

இலங்கை அரசியல் சட்டத்தை, ஐரோப்பியர் காலத்தில் இருந்து நாம் ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.

1880 களில், இனவாத தர்மபாலா என்பவ ரால், சிங்கள பௌத்த இனவெறிக்கு அடித்தளம் இடப்பட்டது. இப்போக்குக்கு, பரன் ஜெயதிலக, டி.எஸ். சேனநாயகா ஆகியோர், 1930 களில், தலைமை தாங்கத் தொடங்கினர்.

தொடக்கத்தில் மார்க்சியவாதியாகக் காணப் பட்ட ஜே.ஆர். ஜெயவர்த்தனே, பின்னர் பௌத்த சிங்கள இனவாதியாக மாறினார். 1943 ஆம் ஆண்டு, அரசாங்க சபைக்கான கழனி தொகுதி இடைத்தேர்தலில் அவர் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றதும் செய்த முதல் வேலை என்னவென்றால், சிங்கள மொழி மட்டுமே ஆட்சி மொழி ஆக்கப்பட வேண்டும் என்ற தீர்மானத்தை, 1943 ஜூன் மாதம் அரசாங்க சபையில் முன்மொழிந்தார். ஆனால், அதன் மீதான விவாதம், 1944 மே 25 ஆம் நாள் நடந்தபோது, அரசாங்க சபையில் பலத்த எதிர்ப்பு ஏற்பட்டதால், தமிழும் அரசு மொழியாக வேண்டும் என்ற திருத்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார்.

ஆனால், டி.எஸ். சேனநாயகாவின் மகன் டட்லி சேனநாயக, அந்த வாதத்தின்போது, சிங்களம் மட்டுமே ஆட்சிமொழியாக இருக்க வேண்டும் என்ற இனவெறியின் பிரதிநிதி ஆனார்.

சேனநாயக குடும்பத்துடனான அதிகாரப் போட்டியினால், பண்டாரநாயகா ஐக்கிய தேசியக் கட்சியில் இருந்து விலகி, இலங்கை சுதந்திரக் கட்சியைத் (ளுசiடுயமேய குசநநனடிஅ ஞயசவல -ளுடுகுஞ) தோற்றுவித்து, ஐம்பதுகளின் பிற்பகுதியில் தீவிர இனவாதியாக மாறினார்.

தொடக்கத்தில் மார்க்சிய, இடதுசாரிகளும், பண்டாரநாயகாவும், பல இனம் சார்ந்த இன ஒற்றுமையின் மீது நம்பிக்கையும், சம அந்தஸ்தை விரும்பியவர்களாக இருந் தார்கள். பின்னர் அந்த நிலை மாறியது. இனவாதக் களத்தை மேம்படுத்தி, அதற்குத் தலைமை தாங்குபவராக பண்டாரநாயகா மாறினார்.

இத்தகைய, இனவாதம் நோக்கிய சிங்களவர் களின் அரசியல் போக்கு அடிக்கடி மாறியது.

எழுபதுகளின் பிற்பகுதியிலும், எண்பது களிலும், தமிழ் ஈழத்தை ஆதரித்தும், எழுதியும் பேசி வந்த முன்னணி இடதுசாரி சிங்கள அறிஞர்களும், எஞ்சி இருந்த சில இடதுசாரித் தலைவர்களும் கூட, அதிர்ச்சி அளிக்கும் வகையில் இனவாதத்தின் பக்கம் சேர்ந்து கொண்டனர்.

அதனால்தான், முள்ளிவாய்க்காலில் படு கொலைகள் நடைபெற்றபோது, உலக அரங்கிலும், உள்நாட்டு அரங்கிலும், படு கொலைகளை இல்லை (ணநசடி ஊயளரயடவல) என்று எழுதியும் பேசியும் அறிக்கையிட்டுக் கொண்டனர்.

தமிழ் ஈழ தேசிய இனப்பிரச்சினையின் தீர்வுக்காக, இலங்கைப் பிரதமர் பண்டார நாயகா, தமிழர் தந்தை செல்வா அவர் களோடு 1957 இல் செய்து கொண்ட பண்டா-செல்வா ஒப்பந்தத்தை, 1958 ஆம் ஆண்டு, 300 பௌத்த பிக்குகள் முன்னிலையில் அதே பண்டாரநாயகா கிழித்து எறிந்தார்.

இந்த ஒப்பந்தம் ஏற்பட்டவுடன், ‘இது தமிழர்களின் தனிநாட்டுக்கான முதல் படி’ என்று சொல்லி, ஜே.ஆர். ஜெயவர்த்தனா கண்டிவரை பாத யாத்திரை சென்று, ஒப்பந்தத்திற்கு எதிராகப் பேசி, சிங்கள இனவெறியைத் தூண்டினார்.

பின்னாளில் இலங்கைக் குடியரசுத் தலை வராகப் பொறுப்பு வகித்த ஜெயவர்த்தனே மறைவுக்கு அடுத்து, ஐக்கிய தேசியக் கட்சிக்கு யார் தலைவர்? என்பதில், பிரேமதாசா, லலித் அதுலத் முதலி, காமினி திஸ்ஸநாயகா ஆகிய மூவருக்கும் இடையில் நிலவிய அதிகாரப் போட்டியின் அங்கமாகவே, யாழ்ப்பாணத் தமிழ் நூலகம் தீ வைத்துக் கொளுத்தப்பட்டது.

1984 இல், இனப்பிரச்சினைக்கு என்ன தீர்வு என்று, லலித் அதுலத் முதலியிடம் அவரது ஆக்ஸ்போர்டு பல்கலைக் கழகத் தோழர் டேவிட் சல்போன் கேட்டபோது, தமிழர்களின் தலைகளை நொறுக்குவது தான் ஒரே தீர்வு என்று கூறியதை, பின்னாளில் டேவிட் சல்போன், தனது கருத்து அரங்கக் கட்டுரையில் எழுதி இருக்கின்றார். அதனை, யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து வெளியான, ஆங்கில வார ஏடான ளுயவரசனயல சுநஎநைற, 1985 ஆகஸ்ட் 10 ஆம் தேதி வெளியிட்டது.

சுதந்திர இலங்கையின் அரசியல் சட்டத்தை 1947 ஆம் ஆண்டு எழுதிய சோல்பரி ஆணைக்குழுவின் தலைவரும், சுதந்திர இலங்கையின் முதலாவது ஆளுநருமான சோல்பரி பிரபு, 1963 ஆம் ஆண்டு,  பி.எச். பார்மர் எழுதிய ஊநலடடிn: ஹ னiஎனைநன சூயவiடிn என்ற நூலுக்கு எழுதிய அணிந்துரையில், தனது தவறை உணர்ந்து, பின்வருமாறு உண்மையைக் குறிப்பிட்டார்.

தமிழர், சிங்களர் இரண்டு சமூகங்களுக்கும் இடையில் இருந்த நீண்டகால முரண்பாடு, பகைமை பற்றி, எமது ஆணைக்குழு, குறைந்த அளவு அறிவையே கொண்டு இருந்தது. இலங்கையின் வரலாற்றுப் பின்னணியில், பார்மர் எழுதிய இந்த நூல், எமக்குக் கிடைத்து இருந்தால், குறைந்த பட்ச நம்பிக்கை கொள்ளக்கூடிய, தீர்வுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து, இன்றைய இலங்கை மக்களின் சகிக்க இயலாத துயரத்தின் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்ற பல நூற்றாண்டுக் காலக் குழப்பம் நிறைந்த நிலையை உணர்ந்து இருக்கலாம்.

பாலி மொழியில் புலமை கொண்டவரும், இலங்கைத் தொல்பொருள் துறைத் தலை வராக இருந்தவருமான டாக்டர் டபிள்யு அதிகாரம் என்பவர், 1983 கருப்பு ஜூலை படுகொலையைப் பின்வருமாறு கூறினார்.

இத்தகைய பெரும் துயரம் இனிமேல் மீண்டும் மீண்டும் நடைபெறாது இருக்க வேண்டும் என்றால், ஒரு பிரதியைக் கூட மிஞ்ச விடாமல், அனைத்து மகா வம்சப் பிரதிகளையும் தீயிட்டுக் கொளுத்த வேண்டும்.

அந்த அளவுக்கு சிங்களிடம் இனத்து வேசத்தை ஊட்டிய பொய்யான வரலாறு தான் மகா வம்சம் ஆகும்.

1833 இல் கோல்புருக் ஒரு அரசியல் சட்டத்தைக் கொண்டு வந்தார்.

1931 இல் டொனமூர், ஒரு அரசியல் சட்டத்தை உருவாக்கினார்.

1947 இல் சோல்பரி குழு, ஒரு அரசியல் சட்டம் உருவாக்கியது.

1972 இல் சிறிமாவோ பண்டாநாயகா புதிய அரசியல் சட்டத்தைக் கொண்டு வந்தார்.

இதில் குறிப்பிடத்தக்கது என்ன என்றால், இவற்றுள் எதுவுமே மக்களால் தேர்ந்து எடுக்கப்பட்ட அரசியல் அமைப்புச் சபை அல்ல.

இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் பாணியில், தமிழரான அருணாசலம், இலங்கை தேசிய காங்கிரஸ் என்ற அமைப்பை, 1919 இல் தொடங்கினார்.

1920 களில், யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழக மாணவர்கள், யாழ்ப்பாண மாணவர் காங் கிரசைத் தொடங்கி, அது பின்னர் வாலிபர் காங்கிரசாக மாறியது. 1925,26 ஆம் ஆண்டுகளில், இந்திய தேசிய காங்கிரசின் முன்னணித் தலைவர்களான சரோஜினி நாயுடு, சத்தியமூர்த்தி, கமலா தேவி போன் றவர்கள், யாழ்ப்பாண வாலிபர் காங்கிரசின் வருடாந்தர மாநாடுகளில் கலந்து கொண்டனர். 1927 ல் மகாத்மா காந்தியை அழைத்து யாழ்ப்பாணத்தில் ஒரு பெரிய கூட்டத்தை நடத்தினர்.

1931 ஆம் ஆண்டு, ஜவகர்லால் நேரு, கமலாதேவி, செல்வி இந்திரா ஆகியோர் யாழ்ப்பாண வாலிபர் காங்கிரஸ் மாநாட்டுக்கு அழைக்கப்பட்டுப் பேசினர்.

எனவே, யாழ்ப்பாணம், இந்தியக் காங் கிரசின் கோட்டையாகவும், இந்தியப் போராட்டத்தின் பிம்பமாகவும் ஈழத்தமிழ் மண் மாறியது.

சைமன் குழு அறிக்கையை எதிர்த்து இந்திய தேசிய காங்கிரஸ், குறிப்பாக, 1930 ஆம் ஆண்டு மகாத்மா காந்தி தண்டி யாத்திரையைத் தொடங்கியபோது, யாழ்ப்பாண வாலிபர் காங்கிரஸ் அதற்கு ஆதரவாகச் செயல்பட்டது.

1925 ஆம் ஆண்டு முதல் தொடங்கிய யாழ்ப்பாண வாலிபர் காங்கிரசின் நடவடிக்கைகளைப் பிரித்தானியர்களால் பொறுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. எனவே, அவர்கள் தங்கள் காலனி ஆதிக்கக் கொள்கையில் மாற்றம் செய்தனர். அதன் விளைவுதான், 1931 ஆம் ஆண்டு நடை முறைக்கு வந்த டொனமூர் அரசியல் சட்டம் ஆகும்.

இதுவரை சிறுபான்மையினரை அரவணைத்து, பெரும்பான்மையினரை ஆண்டு வந்த தந்திரத்திற்குப் பதிலாக, தற்போது பெரும்பான்மையினரான சிங்கள வரை அரவணைத்து, தமிழர்களுக்கு எதிராக, இலங்கையை இந்தியாவுக்கு எதிரான அரசியல் களமாக வளர்ப்பதற்கான ஒரு அரசியல் கொள்கை மாற்றத்திற்கு பிரித்தானிய ஆட்சியாளர்கள் ஏற்பாடு செய்தனர். இதுவே, இலங்கை இந்தியாவை விலக்கி வைக்க உதவும் என்ற வகையில் செயல்பட்டனர்.

ஐரோப்பாவில் வயது வந்த ஆண்களுக்கு மட்டுமே வாக்கு என்று கூறி, பெண்களுக் கான வாக்கு உரிமையைக் கூட மறுத்த நாடுகள் இருந்த காலத்தில், ஒரு காலனிய அடிமை நாடான இலங்கையில், வயது வந்த ஆண், பெண் இருபாலருக்கும் வாக்கு உரிமை வழங்க வேண்டும் என்ற சிந்தனை ஏன் ஏற்பட்டது?

இப்படி வாக்கு உரிமை அளித்தால், அந்த அடிப்படையில், பிரதேசவாரிப் பிரதிநிதித்து வத்தை உருவாக்குவதன் மூலம், இலங்கை யின் மொத்த மக்கள் தொகையில் நான்கில் மூன்று பங்கைக் கொண்ட சிங்களர்களிடம் அரசியல் அதிகாரம், எண்ணிக்கையின் அடிப்படையில் இயல் பாகவே குவிந்து விடும்; அத்தகைய நிலையில், சிங்களர்களிடம் தமிழ் இன எதிர்ப்பும், இந்திய எதிர்ப்பும் கூடி வளர்ந்து, பிரித்தானிய சார்பு நிலை மேலோங்கும்.

பிரித்தானியருக்கு எழுந்த இத்தகைய புவிசார் அரசியல் தேவையின் வெளிப்பாடே டொனமூர் அரசியல் சட்டம் ஆகும்.

சிங்கள மக்களை இந்தியாவுக்கும் தமிழருக் கும் எதிரான பாதையில் முன்னேற்றி, அதில் பிரித்தானியர் வெற்றியும் பெற்றனர்.

ஈழத்தமிழ்த் தலைவர்கள், இந்த உள் நோக்கத்தை அறிய முடியாமல் போயிற்று. ஆனால், சிங்களத் தலைவர்கள் புரிந்து கொண்டனர். குறிப்பாக, இனவெறியர் களான, பரன் ஜெயதிலக, டி.எஸ். சேன நாயகா, எஸ்.டபிள்யு.ஆர்.டி. பண்டார நாயகா உள்ளிட்ட பல சிங்களத் தலைவர் கள், டொனமூர் சட்டமானது, தங்களுக்குச் சாதகமான அடிப்படை என்பதை உணர்ந்து கொண்டதால், தமிழ்த்தலைவர்களிடம், இனவாதப் பிரதிநிதித்துவம் அல்லாத, சர்வஜன வாக்கு உரிமையை அங்கீகரித்து, அதன் அடிப்படையில் பொறுப்பு ஆட்சியை வற்புறுத்த வேண்டும் என்றும்; டொனமூர் சட்டத்தைப் புறக்கணிக்கக் கூடாது என்றும் வற்புறுத்தினர்.

இதுபற்றிய விரிவான தகவல்களை, ‘ஊடிஅஅரயேட ஞடிடவைiஉள ரனேநச வாந னுடிnடிரபாஅடிசந ஊடிளேவவைரவiடிn 1931 வடி 1947’ என்ற நூலில் ஜேன் ரஸ்ஸல் எழுதி உள்ளார்.

டொனமூர் அரசியல் சட்டக் காலத்தில் இலங்கையில் தமிழர்களின் தலைவர்களாக, ஹன்டி பேரின்பநாயகம், வைத்தியலிங்கம் துரைசாமி ஆகியோர் விளங்கினர். இந்த டொனமூர் யாப்பானது, பெரும்பான்மைச் சிங்களர்கள் கையில் அரசியல் அதிகாரத்தைத் தாரை வார்த்தது. எதேச்சாதி காரம் எழுந்தது. டொனமூர் யாப்பின் கீழ், 1936 ஆம் ஆண்டு, தனிச்சிங்கள அமைச் சரவை உருவாகி, அது இலங்கை விடுதலை பெறும் வரையில், 1947 ஆம் ஆண்டு வரை பதவியில் இருந்தது.

இந்த டொனமூர் சட்டம்தான், இலங்கை யின் ரத்தம் தோய்ந்த தமிழ் இன அழிப் புக்கும், இந்திய இலங்கை அரசுகளுக்கு இடையிலான பகைமைக்கு வியூகம் அமைத்த, சாத்தானின் வேத நூலாக அமைந்தது.

சோல்பரி யாப்பு

டொனமூர் சட்டத்தைத் தொடர்ந்து, சோல்பரி அரசியல் சட்டம் வரையப் பட்டது. இதை வடிவமைத்தவர் மூவர். ஒருவர் பேராசிரியர் ஐவர் ஜென்னிங்ஸ் (பிரித்தானியர்), டி.எஸ். சேனநாயகா, ஆலிவர் குணதிலகா. அமைச் சரவை அரசியல் வரைவுச்சட்டம் (ஆinளைவநச’ள னுசயகவ) தயாரித்து,  பிரித்தானிய அரசுக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டது. ஒற்றை ஆட்சி முறையின் கீழ், பிரதேச வாரி பிரதிநிதித்துவத்தின் கீழ், பெரும்பான்மையினரின் ஆட்சியை மேலும் வலுப்படுத்தும் விதத்தில் வடிவமைக்கப் பட்டது.

இந்தியக் கூட்டு ஆட்சியுடன் இலங்கை இணைவது போன்ற ஒரு தோற்றத்தைச் சிங்களத் தலைவர்கள் ஏற்படுத்துகின்றார் கள். 1940 ஜூலை 20 ஆம் தேதி, ஜெய வர்த்தனே, ஜவகர்லால் நேருவுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார்.

சுதந்திர இந்தியாவுடன், சுதந்திர இலங்கை, ஒரு சமஷ்டி ஆட்சி முறையையோ அல்லது நெருக்கமான கூட்டு ஆட்சி முறையோ அமைப்பது பற்றி உங்களுடன் நாங்கள் கலந்து உரையாட விரும்புகின்றோம் என்று எழுதினார்.

அதற்கு நேரு, ஆகஸ்ட் 7 ஆம் தேதி ஒரு பதில் எழுதினார்: சமஷ்டி முறையிலான பெரிய அரசுகள்தான் எதிர்காலத்தில் தப்பிப் பிழைக்க முடியும் அந்தவகையில் உங்கள் கருத்தை நான் பெரிதும் ஏற்றுக் கொள் கின்றேன் என்று எழுதினார்.

மைக்கேல் ராபர்ட் தொகுத்த, னுடிஉரஅநவேள டிக ஊநலடடிn சூயவiடியேட ஊடிபேசநளள என்ற புத்தகத்தில்  இந்த இரண்டு கடிதங்களையும் காணலாம்.

டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா ஏட்டுக்கு, 1942 ஆம் ஆண்டு மே 6 ஆம் நாள், டி.எஸ். சேனநாயகா அளித்த நேர்காணலில், பெரிய பலம் பொருந்திய இந்திய சமஷ்டி அமைப்புக்குள் ஓர் அங்கமாக, இலங்கை இணைவது, இலங்கையின் நலனுக்கு உகந்தது என்றார். இதனால், பிரித்தானியர் கள் இந்தியா தொடர்பாக சிங்களத் தலைவர் களை அச்சுறுத்தினர். அதனால், சிங்களத் தலைவர்களின் பேரம் பேசும் தந்திரம் வலுப்பெற்றது.

இந்தியாவும், இலங்கையும் இணைக்கப் பட்டால், இலங்கையை இந்தியா விழுங்கி விடும்; இதுதான் தலைவிதி என்று இந்தியத் தலைவர்கள் கூறும் நிலை ஏற்பட்டு விட்டது என்று ஐவர் ஜென்னிங்ஸ், 1951 ஆம் ஆண்டு எழுதிய ‘கூhந ஊடிஅஅடிறேநடயவா in ஹளயை’ என்ற நூலில் எழுதி உள்ளார்.

1943 ஆம் ஆண்டில் இருந்து, ஐவர் ஜென்னிங்ஸ்தான், டி.எஸ். சேனநாயகாவின் ஆலோசகராக விளங்கினார்.

பிரித்தானியாவின் இராணுவ நலன்கள் முதன்மை பெற்றன. சிங்களத் தலைவர்கள், இந்தியாவுடன் கூட்டாட்சி என்ற பேச்சையும் கைவிட்டு, இந்திய எதிர்ப்பு நிலையைத் தெளிவாக எடுத்தனர்.

பிரித்தானியரைத் திருப்திப்படுத்தும் வகையில், நாங்கள் உங்கள் நண்பர்கள்; யுத்தத்திலும் அமைதியிலும் இலங்கை உங்களுக்கு உண்மையாக இருந்து வந்திருக்கின்றது. உங்கள் நம்பிக்கையை நாங்கள் பொய்யாக்க மாட்டோம்.

இந்தப் பின்னணியில், பிரித்தானியர்களின் சூழ்ச்சியைத் தமிழ்த் தலைவர்கள் அறிந்து கொள்ளவில்லை. பிரித்தானியர்களை நீதி மான்களாக நம்பினர்.

அமைச்சரவை அரசியல் சட்டம், சோல்பரி பிரபு கையெழுத்து இட்டதற்குப் பின்னர், ‘சோல்பரி அரசியல் சட்டம் ஆனது. அமைச்சரவை அரசியல் யாப்பில், சிறுபான்மையினருக்காக 29 ஆவது பிரிவும், செனட் சபையும் இருக்கவில்லை. இவை இரண்டையும் சோல்பரி புதிதாக இணைத்தார்.

ஆனால், 29 ஆவது பிரிவு, இன,மத, மொழி என எந்தச் சிறுபான்மையினருக்கும் பாது காப்பு அளிக்கவில்லை. செனட் சபை யாலும், சிறுபான்மையினருக்குப் பாதுகாப்பு இல்லை.

சோல்பரி அரசியல் சட்டக் காலத்தில், எஸ்.ஜே.வி. செல்நாயகம், ஜி.ஜி. பொன்னம் பலம் ஆகியோர், தமிழர்களின் தலைவர் களாகத் திகழ்ந்தனர்.

பரன் ஜெயதிலகாவைத் தொடர்ந்து, டி.எஸ். சேனநாயகா சிங்களர் தலைவர் ஆனார். அவரது தனிச்சிங்கள அமைச்சரவை அரசியல், மலையகத் தமிழரின் குடி உரிமை, வாக்கு உரிமை ஆகியவற்றை, அவர் பிரதமர் ஆனவுடன், 1948 லேயே பறித்து விட்டார். பத்து இலட்சம் தமிழர்களை நாடு அற்றவர்கள் ஆக்கினார். சிங்களக் குடியேற்றங்களை ஈழத்தமிழ் மண்ணில் தொடங்கி வைத்தவரும் சேனநாயகாதான்.

சிரிமாவோ அரசியல் சட்டம்

டொனமூர் அரசியல் சட்டம், சோல்பரி அரசியல் சட்டம் ஆகியவற்றை அடிப்படை யாகக் கொண்டு, ஈழத்தமிழர்களுக்கு மேலும் கேடு விளைவிப்பதற்கு, சிறிமாவோ பண்டாரநாயாகாவின்  முதலாவது குடியரசு அரசியல் சட்டம் வழிவகுத்தது.

இதில், செனட் சபை, 29 பிரிவு ஆகிய வற்றை நீக்கிவிட்டார். ஒற்றை ஆட்சி முறை, ஒரு சபை ஆட்சி முறை, பௌத்த மதமே முதன்மையானது ஆகியவை பௌத்த சமயத்தைப் பாதுகாத்து வளர்ப்பது அரசின் கடமை.  சிங்களம் மட்டுமே ஆட்சிமொழி என்ற தனிச்சிங்களச் சட்டப் பிரிவு, அரசியல் சட்டத்திலேயே சேர்க்கப்பட்டது.

இந்த அரசியல் சட்டத்தை, இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சித் தலைவர் தந்தை செல்வா அவர்கள், 1972 ஆம் ஆண்டு, யாழ்ப் பாணம் நாவலர் மண்டபத்தில், பெருந் திரளான தமிழர்கள் முன்னால் தீயிட்டுக் கொளுத்தினார்.

1972 வங்கதேசம் தொடர்பான இந்திய-பாகிஸ்தான் போரில், சிறிமாவோ அரசாங்கம், பாகிஸ்தானுக்கு ஆதரவாகச் செயல்பட்டது.

ஆனாலும்கூட இந்த அரசியல் சட்டத்தில் உள்ள உரிமையின்படி, தமிழ் மக்கள் 1974 ஆம் ஆண்டு கொண்டாடிய நான்காம் உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாட்டை இலங்கை அரசு புறக்கணித்ததுடன், மாநாட்டின் இறுதி நாள் நிகழ்ச்சியில், சிங்களப் போலீசாரால் ஒன்பது தமிழர்கள் படுகொலைக்கு ஆளாயினர்.

1976 மே 14 வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம். அந்த அடிப்படையில் தமிழ் ஈழத்தை அடிப்படையாக வைத்து, 77 ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தலில், தமிழ் ஈழம் பிரிந்து செல்வதற்கான மக்கள் ஆணையாக, தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணி, (கூயஅடை ருnவைநன டுiநெசயவiடிn குசடிவே-கூருடுகு) வென்றது.

ஜெயவர்த்தனா அரசியல் சட்டம் 1978. நிறைவேற்றும் அதிகாரம் கொண்ட குடியரசுத் தலைவர் பதவியை உருவாக்கி, அவரே முதலாவது குடியரசுத் தலைவராகப் பொறுப்பு ஏற்றுக் கொண்டார். பயங்கர வாதத் தடைச் சட்டத்தைக் கொண்டு வந்தார். (ஞசநஎநவேiடிn டிக கூநசசடிசளைஅ ஹஉவ). தமிழ் இளைஞர்களைக் கைது செய்து சித்திரவதை செய்தார்கள்.

77 ஜூலை தேர்தலில், நான்கில் மூன்று பங்கு பெரும்பான்மையுடன் ஜெயவர்த் தனா தலைமையில் ஐக்கிய தேசியக் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தது. அடுத்த மாதத்திலேயே, ஆகஸ்டில், நாடு தழுவிய அளவில் தமிழ் இன அழிப்புக் கலவரங்கள் நடைபெற்றன.

அடுத்து, 79, 81 ஆம் ஆண்டுகளில் மலையக இனப்படுகொலைகள்; 81 யாழ் பொது நூலகம் எரிப்பு. 1983 ல் வெலிக்கடைச் சிறையில், குட்டிமணி, தங்கதுரை, ஜெகன் உள்ளிட்ட 58 தமிழர்கள் படுகொலை. ஜூலை தமிழ் இனப் படுகொலை. 1983 ஆகஸ்ட் 16 ல் இந்தியப் பிரதமர் இந்திரா காந்தி, மாநிலங்கள் அவையில் உரை ஆற்றுகையில், இலங்கைத் தீவில் நடை பெற்றுக் கொண்டு இருப்பது தமிழ் இனப் படுகொலை என்று பேசினார்.

ஈழத்தமிழர்களுக்குப் பச்சைத் துரோகம் செய்த, இந்தியத் தூதரான ஜே.என். தீட்சித், தனது ‘ஹளளபைnஅநவே ஊடிடடிஅbடி’ என்ற நூலில் பக்கம் 306 இல் பின்வருமாறு குறிப் பிடுகின்றார்:

இந்திரா காந்தி தொடர்ந்து பதவியில் இருந் திருந்தால், 1985 ஆம் ஆண்டுவாக்கில் இலங்கை இரண்டாகப் பிரித்து இருப்பார் என்று ஜெயவர்த்தனா தன்னிடம் அடிக்கடி கூறியதாக எழுதி இருக்கின்றார்.

1987 இந்திய இலங்கை ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டார்கள்.

லலித் அதுலத் முதலி, லண்டனில் இருந்து வெளியாகும் இன்டிபெண்டனட் ஏட்டில் ஒரு கட்டுரை எழுதினார். புலிகளுக்கும், இந்தியாவுக்கும் இடையில் யுத்தத்தை மூட்டி விட வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் தான் செயல்பட்டதையும், அதற்காகவே, குமரப்பா, புலேந்திரன் உள்ளிட்ட புலிகளின் 17 தளபதிகளை விசாரணைக்காகக் கொழும்புக்கு அனுப்ப முற்பட்டதையும், அதனால்,  அந்த யுத்தம் தொடங்கியதைப் பற்றி ஒப்புக்கொண்டுள்ளார். இந்த ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தை புரூஸ் பாலிங் என்ற செய்தியாளர் கட்டுரையாக, கொழும்பில் இருந்து வெளியாகும் ‘சண்டே டைம்ஸ்’ ஏடு, 1993 மே 2 ஆம் நாள் வெளியிட்டு இருந்தது.

பதிவில் உள்ள 17000 க்கும் மேற்பட்ட காணாமல் போனவர்களுள், யாரும் உயிருடன் இருக்க வாய்ப்பு இல்லை என்று, ரணில் விக்கிரமசிங்க 2014 ஜனவரி 15 ஆம் நாள் கூறி விட்டார். சம்பந்தனைத் தலைவராகக் கொண்ட தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு, இறைமை யுடன் கூடிய சமஷ்டி தீர்வு என்பதை முன் வைக்கின்றது.

கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலத்தைத் தலைவராகக் கொண்ட தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணி, ஒரு நாடு, இரு தேசங்கள் (டீநே ஊடிரவேசல கூறடி சூயவiடிளே) என்ற நிலைப் பாட்டைக் கொண்டு இருக்கின்றது.

சிங்களத் தமிழ் இனக் கலப்புத் திருமணங் களுக்கு ஏற்பாடுகள் நடைபெறுகின்றன. வட மாகாண சபை புதிய ஆளுநர், ரெஜினால்டு கூரே பதவி ஏற்ற சிறிது காலத் திற்குள், சிங்களத் தமிழ் இனக் கலப்புத் திருமணங்களுக்கு அழைப்பு விடுத்தார். இது இனக் கபளீகரக் கொள்கை.

தமிழ்ப் பெண்களைக் கலப்புத் திருமணம் செய்த 51 இராணுவக் குடும்பங்கள் கொக்குவெளி என்ற பகுதியில் புதிதாகக் குடி அமர்த்தப்பட்டுள்ளன.  பாதுகாப்பு பிரதி அமைச்சர் ரோகான் விஜயவர்த்தனா, 2017 ஏப்ரல் 3 ஆம் தேதி, அதிகாரபூர்வமாக இந்த இராணுவக் குடியேற்றத்தை, நல் இணக்க கலப்புத் திருமண இராணுவக் குடியேற்றக் கிராமம் என்ற பெயருடன் திறந்து வைத்துள்ளார்.

காவல்துறை மாகாண அரசின் கட்டுப் பாட்டில் இருக்க வேண்டும்; நிலங்களைப் பற்றிய அதிகாரமும் மாகாண சபைக்கே இருக்க வேண்டும்  என்ற கோரிக்கைகளை, ஒருநாளும் சிங்கள அரசு பரிசீலிக்கப் போவது இல்லை.

குற்றம் அற்றவர்களை விடுதலை செய்யுங்கள்

இந்திய அரசைக் கேட்கிறேன்.

பிரித்தானிய அரசு பகத்சிங்கைத் தூக்கில் இட்டது. சுகதேவ், இராஜகுருவைத் தூக்கில் இட்டது. ஆனால் இந்திய அரசே, நீ நீதியைத் தூக்கில் இட்டாய். பேரறிவாளன் சிறையில் இருக்கிறான். குற்றம் அற்ற சகோதரர்கள் 26 ஆண்டுகளாக நரக இருளில் வாடிக்கொண்டு இருக்கின் றார்கள். சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் ராம் ஜெத்மலானி அவர்கள் வாதாடி, நீதியரசர் நாகப்பன் அவர்கள் தடை விதிக்காவிடில், கருணை மனு நிராகரிக்கப்பட்டதற்குப் பிறகு, உச்சநீதிமன்றத்தில் நீதியரசர் சதாசிவம் அவர்கள் அமர்வில் தூக்குத் தண்டனை ரத்து என்று சொல்லாவிடில் பேரறிவாளன், சாந்தன், முருகன்  தூக்கு மரத்தில் தொங்கி இருப்பார்கள்.

நான் குற்றம் புரிந்து விட்டேன் என்று இன்றைக்குத் தியாகராஜன் சொல்லுகிறார். நான் குற்றம் புரிந்து விட்டேன் என்று ஒப்புக் கொள்கின்றார். இரண்டு பேட்டரி செல்கள் வாங்கிக் கொடுத்ததாகத்தான் பேரறி வாளன் சொன்னான் என்று எழுதினேன். அது எதற்கு என்று எனக்குத் தெரியாது என்று பேரறிவாளன் சொன்னதை நான் எழுதவில்லை என்று இத்தனை ஆண்டு களுக்குப் பிறகு சொல்லுகின்ற தியாக ராஜனுக்கு மன்னிப்பு உண்டா? ஒருக்காலும் மன்னிப்புக் கிடையாது. இன்று உண்மை பேசுவதற்காக அவரை என்னால் பாராட்ட முடியாது. உன்னால் ஒரு இளைஞனின் வாழ்க்கையே அழிந்துவிட்டது. பேரறி வாளன் மீது மட்டும் அல்ல, அந்த வழக்கில் அத்தனை பேர் மீதும் நீங்கள் பொய்க் குற்றச்சாட்டுகளைப் புனைந்தீர்கள். முந்தைய அரசும் சரி, மோடி அரசும் சரி, அவர்கள் இழந்த 26 ஆண்டுகளை நீங்கள் திருப்பிக் கொடுக்க முடியுமா? என்ன முடிவு எடுக்கப் போகின்றீர்கள்.

பேரறிவாளன், சாந்தன், முருகன், ஜெய குமார், ரவிச்சந்திரன், பயஸ், நளினி இவர்கள் எல்லாம் என்ன குற்றம் செய்தார்கள்? எந்தக் குற்றமும் செய்யவில்லை. பேரறிவாளனை விடுதலை செய்ய வேண்டும் என்று உச்சநீதிமன்றத்தில் 2013 ஆம் ஆண்டு தியாகராஜன் கொடுத்த அபிடவிட் நான்கு ஆண்டுகளாக என்ன ஆயிற்று? இன்றைக்கு அதைப் பற்றிப் பேசுகிறீர்களே? இந்த வழக்கில் 92 ஆம் ஆண்டு என்னையும் ஒரு சாட்சியாகச் சேர்த்து விசாரித்தார்கள். பின்னர் என்னைப் பிறழ்சாட்சி என்று அறிவித்தார்கள். இந்த வழக்கு பொய்யாகப் புனையப்பட்ட வழக்கு என்று தடா நீதிமன்றத்தில் 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கூறினேன். இன்னும் எவ்வளவு காலம் தாமதிக்கப் போகின்றீர்கள்? விரைந்து ஒரு முடிவு எடுங்கள். அவர்களை விடுதலை செய்யுங்கள்.

தீயிட்டுக் கொளுத்துங்கள்

இந்த அரசியல் சட்டத்தைக் கொண்டு வந்தால் நாடாளுமன்றத்தைக் குண்டு வைத்துத் தகர்க்க வேண்டும் என்று விமல் வீரவன்ச சொல்லுகிறான். நான் சொல்லு கிறேன்: இலங்கையின் புதிய அரசியல் சட்ட யாப்பை, அந்த நாடாளுமன்றத்திற்கு உள்ளேயே தீ வைத்துக் கொளுத்த வேண்டும். அதற்கு யாரேனும் முன் வாருங்கள். தந்தை செல்வா இலங்கை அரசின் சட்டத்தை பல்லாயிரக்கணக்கான தமிழர்கள் முன்னிலையில் தீயிட்டுக் கொளுத்தினார். உலகம் முழுமையும் வாழ்கின்ற தமிழர்களின் நெஞ்சக்கனலால் இந்தச் சட்டம் தீயிட்டுக் கொளுத்தப்படும்.

இலங்கையில் புதிய அரசியல் சட்டம் என்ற கானல் நீரை நம்பிக் காலத்தை வீணாக்காமல். இறையாண்மையுள்ள சுதந்திரத் தமிழ் ஈழ தேசத்தை நிர்மாணிக்க, ஈழத்தமிழர் தாயகத்தில் ஐ.நா.வின் பொது வாக்கெடுப்பு எனும் இலக்கை நோக்கியே அனைத்துலகத் தமிழர்களின் குரலும், பயணமும் அமைய உறுதி எடுப்போம்.

காக்கை வன்னியன் காலத்தில் இருந்து நீடிக்கின்ற துரோகம் நமக்குத் தெரியும். அப்படி இன்றைக்கும் சிலர் இருக்கின் றார்கள். அரசியல் களத்திற்கே வராதவர் விக்னேஸ்வரன். தமிழகத்தில் அனல் பறந்து கொண்டு இருந்தபோது கூட, அவர்கள் தெரியாமல் பேசுகிறார்கள் என்று சொன்னவர்தான். ஆனால், வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களில் சுதந்திரத் தமிழ் ஈழத்திற்கான பொது வாக்கெடுப்பு நடத்த வேண்டும்; பன்னாட்டு விசாரணை வேண்டும் என்று சொன்னாரே, அதைத் தூக்கிப் பிடிப்போம். ஏழரைக் கோடி மக்களின் இதயக்குரல்தான், தமிழகச் சட்டமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட பொது வாக்கெடுப்பு என்ற தீர்மானம். அதுதான் எங்கள் இலக்கு.

தில்லியின் அத்துமீறிய ஆக்கிரமிப்புகள், நாம் எதிர்பார்க்காத விளைவுகளை, நமக்குச் சாதகமாக ஏற்படுத்தி விடும். இன்றைய தமிழக அரசியல் போக்கு எனக்கு அதைத்தான் உணர்த்துகின்றது.  நாம் எதிர் பார்க்கின்ற இடத்தில் அல்ல, புரட்சிப் பொறி எங்கோ இருந்து வெடிக்கும். எங்கோ ஒரு இளைஞன் புறப்பட்டு வருவான். இளைஞர்கள் அணி திரள்வார்கள். தமிழர்கள் நாதி அற்ற இனம் அல்ல என்பதை உணர்த்த வேண்டும். சிந்திய செங்குருதி வீண்போகாது. களபலி யான உயிர்த் தியாகம் வீண் போகாது. நம்பிக்கையோடு இருப்போம். லியோனி டாசின் 300 வீரர்களைப் போல நாங்கள் ஹவானா தெருக்களில் அணிவகுப்போம் என்று சே குவேரா சொன்னார். அதைவிடச் சிறந்த மாவீரர்கள் புலிகளின் மாவீரர்கள். அவர்களைப் போற்றும் மாவீரர்நாள் நிகழ்ச்சி இன்னும் சில நாட்களில் தமிழ் ஈழம் மலரும். பிரபாகரன் புகழ் விண்முட்டப் பறக்கும்!

பொதுச்செயலாளர் வைகோ இவ்வாறு உரை ஆற்றினார்.

சங்கொலி, 01.12.2017

Photos: 

Share/Bookmark

Friends of MDMK


Login | Register | Blogs by Friends

Share/Save

Share/Bookmark

Recent News, Articles, Speeches & Letters

 

உருவாக்கம் மற்றும் பராமரிப்பு
திரு. கார்த்திகேயன்
த. சுபாஷ், த/பெ Dr. இரா. தண்டபானி (Late)