திருப்பூர் மாவட்டம், உடுமலைப்பேட்டையில் இருந்து 20 கி.மீ. தூரத்தில் அமராவதி அணை கட்டப்பட்டு உள்ளது. இந்த அணைக்கு, கேரள மாநிலத்தில் உள்ள பாம்பாறு, தேனாறு, தமிழக எல்லையில் உள்ள சின்னாறு ஆகிய மூன்று ஆறுகளில் இருந்து தண்ணீர் வருகின்றது. 1956-ஆம் ஆண்டு இந்த அணை நீர்ப் பாசனத்துக்குத் திறந்து விடப்பட்டது. அணை கட்டுவதற்கு முன்பே உடுமலைப்பேட்டை வட்டத்தில் இருந்து கரூர் வரை, ஆற்றின் குறுக்கே தடுப்பு அணை கட்டி, சுமார் 30 ஆயிரம் ஏக்கர் பாசனம் பெற்று வந்தது. அமராவதி அணை கட்டிய பின்னர், புதிதாக 25 ஆயிரம் ஏக்கர் பாசனம் பெற்று வருகிறது.

இந்த நிலையில் தமிழக-கேரள எல்லையான மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் உள்ள, மறையூர் அருகே ரூ. 230 கோடி செலவில் புதிய அணை கட்ட கேரள அரசு ஆயத்தப்பணிகளில் ஈடுபட்டு வருகிறது. இதற்காக அமராவதி அணையின் நீராதாரமாக விளங்கிவரும் பாம்பாற்றின் குறுக்கே, 110 ஏக்கர் பரப்பளவில் அணை கட்டுவதற்குத் தேவையான அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் எடுத்து வருகிறது.

இந்த அணையின் மூலம் சுமார் 40 மெகா வாட் மின்சாரம் தயாரிக்கப் போவதாகக் கூறும் கேரள அரசு, இதற்கான இறுதிக்கட்ட சர்வேயை முடித்து உள்ளது. பாம்பாற்றின் வழித்தடத்தில் உள்ள தூவானம் அருவிக்கு மேல்புறம் 170 மீட்டம் நீளமும், 30 மீட்டர் உயரமும் கொண்ட இந்த அணையின் கட்டுமானப் பணிகளை, அடுத்த ஆண்டு துவங்குவது எனவும், நான்கு ஆண்டுகளில் அணையைக் கட்டி முடித்து விடுவது எனவும் கேரள அரசு முடிவு செய்து உள்ளது.

ஜனவரி 6-ஆம் தேதி திருவனந்தபுரத்தில் நடந்த அமைச்சரவைக் கூட்டத்தில் இதற்கான தீர்மானத்தை நிறைவேற்றி, காவிரி நடுவர் மன்றம், மத்திய சுற்றுச்சூழல் துறை, நீர்வளம் மற்றும் மின்சாரத்துறை ஆகியவற்றின் ஒப்புதலுக்காக அனுப்பி வைக்கப்பட்டு உள்ளதாகத் தெரிகிறது.

மின்சாரம் தயாரிக்கத்தான் அணை கட்டுகிறோம் என கேரள அரசு சொல்வது ஏமாற்று வேலை. தனியார் குளிர்பானக் கம்பெனிகளின் வசதிக்காகத்தான் இந்த அணை கட்டப்படுவதாகத் தெரிகிறது.

ஏற்கனவே காவிரியின் உப நதிகளில் கட்டப்பட்டுள்ள அமராவதி அணைப் பகுதி, காவிரி நடுவர் மன்றத்திற்கு உட்பட்ட வழக்கின் ஒரு பகுதி ஆகும். அந்த வழக்கு, உச்ச நீதிமன்றத்தில் நிலுவையில் உள்ளது.

எனவே, புதிய அணைக்கு, காவிரி நடுவர் மன்றமும், மத்திய சுற்றுச்சூழல் துறையும் அனுமதி தரக் கூடாது. இது, அமராவதி அணையை நம்பி வாழும் இலட்சக்கணக்கான விவசாயிகளின் வயிற்றில் அடிக்கும் முயற்சி ஆகும். இதனால் ஏறத்தாழ 60 ஆயிரம் ஏக்கர் விவசாய நிலங்கள், குடிநீரை நம்பி உள்ள நூற்றுக்கணக்கான கிராமங்கள் பாலைவனமாகி விடும். அமராவதி கூட்டுறவு சர்க்கரை ஆலையைச் சார்ந்து உள்ள, சுமார் 10 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட குடும்பங்களின் வாழ்வாதாரம் முற்றிலும் முடங்கி விடும்.