தியாகத்தில் வளர்ந்தது திராவிட இயக்கம்; ஒளிமயமான எதிர்காலத்தை உருவாக்கு வோம்! ஒருங்கிணைந்த ஈரோடு மாவட்டச் செயல்வீரர்கள் கூட்டத்தில் வைகோ

விவகாரங்கள்: மனித உரிமை

மாவட்டம்: தமிழ்நாடு

செய்தித்துறை: தொகுப்புகள், தலைப்பு செய்திகள்

Date: 
Tue, 25/07/2017

 

 

 


தியாகத்தில் வளர்ந்தது திராவிட இயக்கம்;
ஒளிமயமான எதிர்காலத்தை உருவாக்கு வோம்!

ஒருங்கிணைந்த ஈரோடு மாவட்டச் செயல்வீரர்கள் கூட்டத்தில் வைகோ

தியாகத்தில் வளர்ந்தது திராவிட இயக்கம்; ஒளிமயமான எதிர்காலத்தை உருவாக்கு வோம்! என்று 16.07.2017 அன்று நடைபெற்ற ஈரோடு மாவட்டச் செயல்வீரர்கள் கூட்டத்தில் கழகப் பொதுச்செயலாளர் வைகோ உரை ஆற்றினார். அவரது உரை வருமாறு:

விழ விழ எழுவோம்

ஒன்று விழ ஒன்பதாக எழுவோம் என்று உணர்ச்சிக்கவிஞர் காசி ஆனந்தன் சொன்னார். கதிராமங்கலம் போராட்டக்கள மேடையில், நான் உரை ஆற்றப் போவதாக அறிவித்த வேளையில், எதிரே அமர்ந்து இருந்த ஆயிரக் கணக்கான தாய்மார்கள் கரவொலி எழுப்பி என்னை வரவேற்றபோது நான் மெய்சிலிர்த்துப் போனேன்.

இந்த சகோதரிகள், என் மீது இவ்வளவு அன்போடு வரவேற் கின்றார்களே; நம்முடைய பணிகள் ஏதோ ஒருவிதத்தில் அவர்களுடைய மனங்களைத் தொட்டு இருக்கின்றது என்ற மகிழ்ச்சியோடு, மிகுந்த வேகத்தோடு எழுந்து, கரவொலி எழுப்பிய ஊக்கத்தால் ஒலிபெருக்கியை நோக்கி ஓரடி முன்னால் நகர்ந்தபோது ஒருநிமிடம் எனக்கு ஒன்றுமே தெரியவில்லை; சரிந்து விழுந்தபோது முகத்தில் தண்ணீர் தெளியுங்கள் என்ற சத்தம் கேட்டது; எல்லாம் ஒரு நிமிடம் தான்; உடனே எழுந்து விட்டேன். இருக்கையில் அமரச் சொன்னார்கள். அமர்ந்தபடியே பேசுங்கள் என்றார்கள். ஆனால் நான் எழுந்து சென்று பேசத் தொடங்கி விட்டேன்.

ஆம்; விழ விழ எழுவோம்; ஒன்று விழ ஒன்பதாக எழுவோம். (கைதட்டல்).

24 ஆண்டுகளாக இந்த இயக்கத்தைக் கட்டிக் காத்து வருகின்ற உங்கள் திருமுகங்களைக் காண்கிறேன். நாம் தேர்தலில் தோற்று இருக்கின்றோம்; இயக்கத்தின் பயணத்தில் தோற்கவில்லை. அதன் அடையாளம்தான் ஈரோட்டில், தந்தை பெரியார் உலவிய சுயமரியாதை நகரில், எண்ணற்ற தோழர்கள், அதிக அளவில் சகோதரிகள் பங்கேற்று இருப்பதைப் பார்க்கின்றேன்.

திராவிட இயக்கத்தை நெருக்கடிகள் சூழ்ந்து இருக்கின்ற காலம் இது. பேரறிஞர் அண்ணா அவர்களின் 109 ஆவது பிறந்த நாள் விழாவை, செப்டெம்பர் 15 ஆம் நாள், வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தஞ்சை மாநகரில் மாநாடாக நடத்தப் போகின்றோம்.

இன்றைக்குத் தமிழக அரசியல் நிகழ்வுகளை, இந்தியத் துணைக் கண்டம் எள்ளி நகையாடுகின்ற நிலைமை ஏற்பட்டு இருக்கின்றது. ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, 40,30, ஏன் 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரையிலும், தலைநகர் தில்லியிலும், மும்பையிலும், கொல்கத்தாவிலும் அல்லது வேறு எங்கிலும் தமிழர்கள் என்றால் ஒரு  தனி மரியாதை இருந்தது. நிர்வாகத் துறைகளில் கோலோச்சினார்கள்; அனைத்துத் துறைகளிலும் சிறப்புப் பெற்று இருந்தார்கள். ஆனால் இன்றைக்கு இந்திய அரசியல் அரங்கில் விவாதங்கள் எங்கு நடந்தாலும் தமிழ்நாடு கேலி செய்யப்படுகின்றது. பரிகாசத்திற்கு உள்ளாகி இருக்கின்றது. ஏளனத்திற்கும், இழிச் சொற்களுக்கும் உள்ளாகி இருக்கின்றது. அதற்கு மொத்தப் பழியும் திராவிட இயக்கத்தின் மீது விழுகின்றது. தமிழகத்தை நாசப்படுத்தி விட்டார்கள் என்று, திராவிட இயக்கத்திற்கு நிரந்தரப் பகைவர்கள் இருக்கின்றார்கள். அண்ணாவை, பெரியாரை உள்ளூர வெறுக்கின்ற பலர் இருக்கின்றார்கள். முன்பு அவர்கள் வெளியே வரவில்லை; இப்போது வெளிப்படையாகப் பேசத் தொடங்கி இருக்கின்றார்கள். அவர்கள்தான் எல்லாச் சீரழிவுகளுக்கும் காரணம் திராவிட இயக்கம் தான் என்று பொத்தாம் பொதுவாகத் தாக்குதல் தொடுக் கின்றார்கள்.

கள பலிகள்

ஆனால், திராவிட இயக்கத்தின் வரலாற்றின் ஒவ்வொரு பக்கமும் இரத்தத்தாலும், கண்ணீராலும் எழுதப்பட்டது. 1937 இல் மூண்டு எழுந்த இந்தி எதிர்ப்புப் போரில் தந்தை பெரியாருக்குச் சிறைத் தண்டனை என்று நீதிபதி அறிவித்தபோது, மகிழ்ச்சி மகிழ்ச்சி... இன்னும் அதிக தண்டனை கொடு என்று முழங்கினார்; தோளில் சால்வை அசைந்தாட, வெண்தாடி காற்றில் பறந்திட பெருமிதத்தோடு பெல்லாரி சிறைக்குப் போனார். சிறைக் கொட்டடிக்குள் பூட்டப் பட்ட தாளமுத்துவும் நடராசனும் வாடி வதங்கி மெலிந்து நோய் வாய்ப்பட்டுத் தங்கள் இன்னுயிரை ஈந்தார்கள். முதல் களப்பலி ஆனார்கள்.

1949 செப்டம்பர் 17 ஆம் நாள், இராயுபுரம் இராபின்சன் பூங்காவில், கொட்டிய பெருமழைக்கு நடுவே திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தைத் தொடங்கினார் பேரறிஞர் அண்ணா. அந்த இயக்கம் தியாகத்தால் வளர்ந்தது. தன் மனைவி கட்டி இருக்கின்ற தாலியைக் கழற்றிவிட்டு, மஞ்சளைக் கட்டிக் கொண்டு, அந்தச் சங்கிலியைக் கொண்டு போய் அடகு வைத்து, அதில் கிடைத்த பணத்தைக் கொண்டு, பொதுக்கூட்டம் நடத்திய செலவைச் சரிக்கட்டிய கிளைக் கழகச் செயலாளர்கள் எண்ணற்றோர். அவ்வளவு தியாகமும் வீண் தானா?

இவன்தான் வருங்காலத்தில் திராவிடத்தின் தளபதி; போர்ப் படையின் சேனாதிபதி என்று தந்தை பெரியாரால் பாராட்டப்பட்ட தூத்துக்குடி கே.வி.கே.சாமி, துண்டு துண்டாக வெட்டிக் கொல்லப்பட்ட செய்தியைக் கேட்ட வேளையில் ஓராயிரம் இடிகள் என் தலையில் விழுந்தன; ஓராயிரம் நச்சுப்பாம்புகள் என்னைத் தீண்டியதைப் போலத் துடிதுடித்தேன்; கண்ணீர் விட்டேன்; என்னுடைய இதயமே வெடித்து விடுவது போன்ற நிலைமைக்கு ஆளானேன் என்று, தம்பிக்கு எழுதிய கடிதத்தில் அண்ணா அவர்கள் எழுதினார்கள். அந்தத் தியாகம் வீண்தானா?

உடையார்பாளையம் பகுதியில் பெரியாரின் கொள்கைகளைப் பரப்பி வந்த ஆசிரியர் வேலாயுதம், பகுத்தறிவு உணர்வுகளைப் பரப்பியதற்காக அவரை அடித்துக் கொன்று, ஆடைகளை அவிழ்த்துவிட்டு அம்மணமாக  மரக்கிளையில் கட்டித் தொங்க விடப்பட்ட செய்தியைக் கேள்விப் பட்டுத் துடிதுடித்து ஓடிவந்த அவரது துணைவியார், தன் புடவையின் ஒரு பகுதியைக் கிழித்து அந்த உடலின் மீது போர்த்தினாரே, அந்தத் தியாகம் எல்லாம் வீண்தானா?

நெல்லிக்குப்பம் மஜீத், ஆலந்தூர் சின்னான், வண்ணை பாண்டியன் உள்ளிட்ட எண்ணற்றோர் தங்கள் உயிர்களைத் தந்தார்களே?

திராவிட இயக்க முன்னோடிகள்

உலகப் புகழ் பெற்ற மருத்துவராக, பிரான்ஸ் நாட்டு அதிபருக்கு உயிர் நண்பராகத் திகழ்ந்த அங்கே லா ஜஸ்டிஸ் என்ற அமைப்பும் ஒரு ஏடும் இருந்ததால், அந்தக் காலகட்டத்தில் இந்தச் சென்னை மாகாணத்தில் உருவாக்கப்பட்ட தென்னிந்திய நல உரிமைச் சங்கத்திற்காக ஒரு ஏட்டைத் தொடங்க வேண்டும்; என்ன பெயர் சூட்டலாம் என்கின்றபோது, அந்த ஜஸ்டிஸ் என்ற பெயரைச் சூட்டி, அதற்கு ஆசிரியர் பொறுப்பையும் ஏற்று, இடிமுழக்கக் குரலில் ஆங்கிலத்திலும், தமிழிலும் அற்புதமான உரைகளை நிகழ்த்தி, திராவிட இயக்கத்திற்குக் கால் கோள் அமைத்த டி.எம். நாயரின் உழைப்பு வீண்தானா?

ஆலயக் குடமுழுக்கு விழாவுக்கு இலட்சக்கணக்கில் அள்ளிக் கொடுக்கின்றார்; ஆனால், அந்த விழா மேடையில் அவர் உட்காருவதற்கு இடம் இல்லை; ஆனால் ஒரு கடைநிலை ஊழியராக இருப்பவருக்குச் சாதி அடிப்படையில் அந்த மேடையில் இடம் என்கின்ற கொடுமையை எதிர்த்துக் காரில் ஏறி, அதுவரை கருத்து வேறுபாடு கொண்டு இருந்த நடேசனார் வீட்டுக்குக் காரை ஓட்டு என்று ஓட்டுநரைப் பணித்தவர்;  இனி நாம் கரம் கோர்த்துப் போராடுவோம்; ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள், பின்தங்கிய மக்களை ஒன்று சேர்த்துப் போராடுவோம் என்று தன் சொத்துகளை எல்லாம் திராவிட இயக்கத்தின் வளர்ச்சிக்கு வாரி வழங்கினாரே, தனக்கு வந்த முதல்வர் பதவியை, எனக்கு வேண்டாம் இன்னொருவருக்குத் தாருங்கள் என்று சொன்னாரே அந்தத் தியாகத்தின் சிகரம் வெள்ளுடை வேந்தர் தியாகராயரின் தியாகம் வீண்தானா?

நடேசனாரும், நாயரும், தியாகராயரும் அமைத்துத் தந்த அடித்தளத்தில் சுயமரியாதை இயக்கத்தைக் கட்டி எழுப்பினார் தந்தை பெரியார்.

பிஷம்பர்நாத் பாண்டே என்பவர் காங்கிரஸ் கட்சியின் முன்னணித் தலைவர். பின்னாளில் மாநிலங்கள் அவை உறுப்பினராக, அவையின் துணைத்தலைவர்கள் குழுவில் ஒருவராக, மாநில ஆளுநராகப் பொறுப்பு வகித்தவர்; அவரைப் பார்த்தால் எல்லோரும் அவரது காலைத் தொட்டு வணங்குவார்கள்; நான் பேச வாய்ப்புக் கேட்கும்போதெல்லாம் மூன்று நிமிடங்கள் என்று சொல்லி விட்டு, பத்துப் பதினைந்து நிமிடங்கள் பேசுவதற்கு எனக்கு வாய்ப்பு வழங்குவார். அவர் ஒருமுறை நாடாளுமன்ற மையமண்டபத்தில் சந்தித்த போது என்னிடம் சொன்னார்: உன்மீது ஏன் இவ்வளவு அன்பு காட்டுகிறேன் தெரியுமா? மகாத்மா காந்தி அவர்கள் என்னை ஈரோட்டுக்குச் சென்று இராமசாமி நாயக்கரிடம் பயிற்சி எடுக்கும்படிச் சொன்னார்; அதனால் நான் ஈரோட்டுக்குச் சென்று அவரிடம் பயிற்சி பெற்றேன்; உன்னைப் பார்க்கும்போது, பெரியார் இராமசாமியின் பேரனைப் பார்ப்பது போல் உணர்கின்றேன்என்றார். அதைக்கேட்டு நான் பூரித்துப் போனேன்.

பாமரனைப் பேச வைத்த அண்ணா

திராவிட இயக்கம் தமிழருக்குத் தன்மானத்தை ஊட்டிய இயக்கம். தமிழ் மொழியின் சிறப்பைத் தமிழ்ப் பண்டிதர்கள் மட்டுமே பேசிக் கொண்டு இருந்தார்கள். பரிதிமாற் கலைஞர் இருந்தார்; தனித்தமிழ் இயக்கம் கண்ட மறைமலை அடிகள் இருந்தார்; மொழி ஞாயிறு தேவநேயப் பாவாணர் பேசிக் கொண்டு இருந்தார். தமிழுக்குத் தொண்டு ஆற்றிய தலைசிறந்த அறிஞர்கள் எண்ணற்றோர் இருந்தார்கள்.

ஆனால், வண்டி ஓட்டுகின்ற வரதனுக்கு, மேழி பிடிக்கின்ற குப்பனுக்கு, ஆலமரத்துக்கு அடியில் படுத்துக்கிடக்கின்ற பாமரனுக்கு, தமிழ் மொழியின் பெருமையை, தமிழரின் வரலாறை, நாம் முன்னோர்கள் வரலாறு படைத்ததை, உலகத்தின் பல நாடுகளை வென்றதை எல்லாம் எடுத்து உரைத்தவர்; நம்முடைய இலக்கியங்களுக்கு நிகரான இலக்கியங்கள் உலகில் வேறு எந்த மொழியிலும் இல்லை என்பதை உணர்த்தியவர்; கோடிக்கணக்கான ஏழை எளிய மக்களின் மனங்களில் மறுமலர்ச்சி உணர்வை, நம்முடைய இனம், மொழி, நாடு என்ற உணர்வைத் தம்முடைய எழுத்தால், பேச்சால், அரவணைக்கும் பண்பால் எண்ணற்ற தலைவர்களை உருவாக்கியவர்; எழுத்து உலகில் நூற்றுக்கணக்கான சிற்றேடுகளை நடத்திய எழுத்தாளர்கள்; பல்துறை வித்தகர்கள் அத்தனைப் பேரையும் ஒருங்கிணைத்து, ஒரு மாபெரும் இயக்கமாக உருவாக்கி, எளிமையோடும், நேர்மையோடும், உண்மையோடும் வாழ்ந்த பேரறிஞர் அண்ணா அவர்களின் உழைப்பு, தியாகம், அவர் படைத்த படைப்புகள் எல்லாம் வீண்தானா?

பிரிவினைத் தடைச்சட்டம்

எப்படியாகிலும் திராவிட இயக்கத்தை அழித்து விட வேண்டும் என்று பண்டித நேரு காலத்திலேயே டெல்லி திட்ட மிட்டது. உருவிய வாளுடன் பஞ்சாப்பைப் பெற்றுத் தருவேன் என்று புறப்பட்ட மாஸ்டர் தாராசிங்கைக் கண்டு அஞ்சாத வடபுலத்து ஆதிக்கம், தெற்கே பெரியாரின்  வாரிசான அண்ணாவைக் கண்டு அஞ்சியது. அதனால் அவர்கள் பிரிவினைத் தடைச்சட்டத்தைக் கொண்டு வந்தார்கள். ஆயுதம் ஏந்திப் போராடிய நாகர்களைக் கண்டு அஞ்சாதவர்கள், அறிவு ஆயுதம் ஏந்திப் போராடிய அண்ணாவைக் கண்டு பயந்தார்கள். தனி நாடு தடைச்சட்டம் கொண்டுவந்த போது அண்ணா யோசித்தார்.

இனி நம் இயக்கத்தின்மீது அடக்குமுறையை ஏவுவார்கள்; ஆண்டுக் கணக்கில் நம் தோழர்களைச் சிறையில் அடைப்பார்கள்; சொத்துகளைப் பறிமுதல் செய்வார்கள்; ஏடுகளைத் தடை செய்வார்கள்; மேடைகளில் பேச விட மாட்டார்கள்; இத்தனையும் நமது இயக்கம் எதிர்கொண்டு தாக்குப் பிடிக்க முடியுமா? என்று அவர் சிந்தித்தார். இந்தத் தடைச் சட்டத்தை எதிர்த்தால் அதன் விளைவுகள் என்ன? என்பதைப் பல கோணங்களில் சிந்தித்து, நூற்றுக்கணக்கான பக்கங்கள் எழுதி எழுதிப் பார்த்துக் கடைசியில் ஒரு முடிவுக்கு வருகின்றார். அதற்குத் தலைப்பு என்ன தெரியுமா?

எண்ணித் துணிக கருமம் துணிந்த பின் எண்ணுவம் என்பது இழுக்கு என்றாரே வள்ளுவர், அந்த வழியில், எண்ணித் துணிக என்று தம் கட்டுரைக்குத் தலைப்பு இடுகின்றார். சீனா இந்தியா மீது படை எடுத்து வந்தது. அந்தக் கட்டத்தில், இந்தியாவைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்பதற்காக, பிரிவினைக் கோரிக்கையை நான் ஒத்தி வைக்கிறேன் என்று அறிவித்தார்.

அதற்காக அவர் தம் கொள்கையைக் காவு கொடுத்து விட வில்லை; கூரிய கொம்புகளுடன் குத்திக் கிழித்துக் குடலை மாலையாக்கிக்கொள்கின்ற வெறியோடு வருகின்றது காளை;  அதற்கு எதிரில் கருப்புக் குடையைப் பிடித்துக் கொண்டு போய் அதற்கு மேலும் வெறியூட்ட நான் விரும்பவில்லை; நான் திண்ணை மீது ஏறி நின்று குடையை மடக்கிக் கொள்வேன்; அந்தக் காளை விலகிச் சென்ற பிறகு, உரிய நேரத்தில் நான் குடையை விரித்துக் கொள்வேன் என்று சொன்னார்.

அப்படிச் சொன்னதுபோலவே, 1967 இல் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்ற பொழுது, ஆபட்ஸ்பரி மாளிகையில் நடைபெற்ற திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் மாணவர் மாநாட்டில் உரை ஆற்றும் போது சொன்னார்: இதோ என் அருகில் அமர்ந்து இருக்கின்றாரே குழந்தைவேலு, அவர்தான் அந்த மாநாட்டுக்குப் பொருளாளர்; அந்த மாநாட்டில் முதல் அமைச்சர் அண்ணா சொன்னார்; அந்த உரை எனக்கு நினைவு இருக்கின்றது; நானும் ஐந்து நிமிடங்கள் பேசினேன் அந்த மாநாட்டில், அப்பொழுது தான் அண்ணா சொன்னார்: நான் திராவிட நாடு என்ற கோரிக்கையைக் கைவிட்டு விட்டேன்; உண்மைதான். ஆனால், அந்தக் கோரிக்கையை முன் வைத்ததற்காக காரணங்கள் அப்படியேதான் இருக்கின்றன என்று முதல் அமைச்சர் பதவியில் இருந்து கொண்டு சொன்னார்.

புற்றுநோய் சிறுகச்சிறுக அவரை அழித்துக்கொண்டு இருந்தது. மரணத்தின் வாயில் அவர் கண்ணுக்குத் தெரிகின்றது. அப்பொழுது தம்பிக்குக் கடிதம் எழுதுகின்றார்: நான் சூழ்நிலைக் கைதி என்றார். முதல் அமைச்சர் பதவியை நிரந்தரமாக அனுபவித்துக் கொண்டு இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவருக்கு இல்லை. இன்னும் சொல்லப் போனால், 1967 இல் வெற்றி பெற்றபோது அவர் கவலைப்பட்டார். 80 முதல் 100 இடங்கள் தான் கிடைக்கும் என்று அவர் கருதி இருந்தார். ஆட்சியைப் பிடிப்போம் என்று எண்ணவில்லை. 138 இடங்கள் கிடைத்தபோது கவலைப்பட்டார். அதனால்தான், இது சற்றே இளைப்பாறுகின்ற இடம்; ஆனால் நமது பயணம் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கும் என்று சொன்னார். குறைந்த வயதில் காலன் அவரைக் கொத்திக் கொண்டு போய்விட்டான்.

அண்ணாவுக்கு நிகர் யார்? 

அப்பழுக்கற்ற தலைவன் அண்ணா. அவருக்கு நிகரான ஆற்றல் யாருக்கு உண்டு?

பச்சையப்பன் கல்லூரியில் எம்.ஏ. பொருளாதாரம் படிக்கின்றார். அவருக்குப் பக்கத்து இருக்கையில் அமர்ந்து படித்த உயிர்நண்பர் வேலாயுதம், நான் மாநிலக் கல்லூரியில் எம்.ஏ. பொருளாதாரம் படித்தபோது, எங்கள் பொருளாதாரத் துறையின் தலைமைப் பேராசிரியர் ஆகப் பொறுப்பு வகித்தார். கார்ல் மார்க்ஸ் எழுதிய மூலதனம் நூலைத் தமிழில் மொழி பெயர்த்து இருக்கின்றார்கள். அப்படி நூற்றுக் கணக்கான புத்தகங்களை வைத்துக்கொண்டுதான் மார்க்சிஸ்டுகள் வாதங்களை எழுப்பிக் கொண்டு இருக் கின்றார்கள்.

ஆனால், கார்ல் மார்க்சின் மூல தனம் நூலின் மொத்தக் கருத்துகளையும் உள்வாங்கிக் கொண்டு, Moscow Mob Parade என்று ஆங்கிலத்தில் ஒரு கட்டுரை எழுதினார் அண்ணா. உபரி மதிப்புத் தத்துவத்தை எளிமையாக விளக்கினார்; அதன் தாக்கத்தைக் குறிப்பிட்டு, லெனின் நடத்திய புரட்சியைச் சுட்டிக்காட்டி, அப்படி ஒரு அற்புதமான கட்டுரையை, கல்லூரியில் படித்துக்கொண்டு இருந்த போதே தீட்டிய ஒரு தலைவன்தான்  பல தலைவர்களை உருவாக்கி வளர்த்த பேரறிஞர் அண்ணா என்பதை நீங்கள் மறந்துவிடக் கூடாது. (கைதட்டல்).

அத்தகைய தலைவன் உருவாக்கிய இயக்கத்தில் பல்லாயிரக் கணக்கானோர் பாடு பட்டு உழைத்து உருவாக்கிய இயக்கத்தில் ஒரு கட்டத்திற்குப் பிறகு பதவியும் அதிகாரமும் கேடுகளைக் கொண்டு வந்தது. இவை இரண்டும், எந்த ஒரு மனிதரையும் பாழ்படுத்தி விடும். அதைத்தான், Power corrupts; Absolute Power corrupts; Absolutely என்று எல்லையற்ற அதிகாரம், எல்லையற்ற ஊழலுக்கு வழி வகுக்கும் சொன்னான்.அண்ணா மறைவுக்குப் பிறகு, அப்படிப்பட்ட பழிக்குத்தான் இன்றைக்கு ஆளாகி இருக்கின்றது திராவிட இயக்கம்.

தி.மு.க., அண்ணா தி.மு.க. இரண்டுக்கு இடையே ஊழலின் அளவுகோல் சற்றே மாறுபடலாம். முதலில் அவர்கள் பத்து விழுக்காடு கமிசன்; அடுத்து இவர்கள் 20 விழுக்காடு கமிசன் என்றால் இன்றைக்கு அது 30, 40 என்று ஆகிவிட்டது.

அதற்காகத் தி.மு.க.வில் எல்லோரும் ஊழல் பேர்வழிகளா? இல்லை.

புரட்சித்தலைவரை நெஞ்சில் ஏந்திக்கொண்டு இருக்கின்ற அப்பாவித் தொண்டர்கள் ஊழல் பேர்வழிகளா? இல்லை. அந்த இயக்கத்தில் இலட்சோபலட்சம் தொண்டர்கள் இருக்கின்றார்கள். அன்றாட வாழ்க்கைக்கு வழி கிடையாது. அப்படித்தான் தி.மு.க.விலும் இலட்சக்கணக்கான தொண்டர்கள் இருக்கின்றார்கள்.

சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், அமைச்சர்கள்  எனப் பொறுப்புகளை வகித்தவர்கள் வசதி படைத்தவர்கள் ஆகி இருக்கின்றார்கள்.

இரத்தமும், வியர்வையும் கண்ணீரும் சிந்தி வளர்க்கப்பட்ட இந்த இயக்கத்தின் வீழ்ச்சி என்பது தமிழ் இனத்திற்கே வீழ்ச்சியாக அமையும். அப்படி ஒரு முயற்சியாகத்தான், அனைத்துத் துறைகளிலும் ஊடுருவி ஒரு புல்டோசரைப் போல அழிக்க முயற்சித்துக் கொண்டு இருக் கின்றது மோடியின் அரசாங்கம் என்பதை நமது ஆர்.டி.மாரியப்பன் அவர்கள் இங்கே அழகாக எடுத்துச் சொன்னார்கள்.

இதைத் தடுக்கின்ற சக்தி தி.மு.க.வுக்கு இருக்கின்றதா? சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் இருக்கின்றார்கள்; மாநிலங்கள் அவையில் சில உறுப்பினர்கள் இருக்கின்றார்கள்; அண்ணா தி.மு.க. ஆளுங்கட்சி; நாடாளுமன்றத்தில் ஐம்பது உறுப்பினர்கள். இரண்டு பக்கங்களிலும் மலை போலப் பணம் குவிந்து கிடக்கின்றது. ஆனால், மத்திய அரசின் தாக்குதலைத் தடுத்து நிறுத்துகின்ற நெஞ்சுரம் இருக்கின்றதா? என்ன வழக்கு போட்டுவிடுவார்கள்? சிறைச்சாலை எங்களை என்ன செய்யும் என்று எதிர்த்து மோதுகின்ற சக்தி, இரண்டு இயக்கங்களின் தலைமைகளுக்கும் இல்லாமற் போய் விட்டதே? ஊழல் எனும் கரையானால் அரிக்கப்பட்டுப் பழி சுமந்து நிற்கின்றார்களே?

இனப்படுகொலை 

கடல் நீர் உப்பாக இருக்கின்றதே தம்பி, அது அயல்நாட்டுத் தமிழன் வடித்த கண்ணீரடா என்று சொன்னாரே அண்ணா? அந்தக் கடல் நீர் இரத்தமயமானதே?

இந்தியாவில் தனி நாடு என்பதற்கு வாய்ப்பு இல்லை; இலங்கையில் சிங்களவன் கொடூரமாகத் தமிழர்களை அழித்ததால், தமிழ்ப் பெண்களின் கற்பைச் சூறையாடியதால், குழந்தைகளைக் கொன்று குவித்ததால், கொதிக்கின்ற தாரில் தூக்கிப் போட்டதால் எரிமலையாகச் சீறி எழுந்தார் பிரபாகரன். கர்ப்பிணிப் பெண்களின் வயிறைக் கிழித்துக் கருவை எடுத்துத் தரையில் அடித்த கொடுமையை இட்லர் செய்யவில்லை. இராஜபக்சே கூட்டம் செய்தது.

இந்தக் கொடியவர்களுக்கு என்ன பதில்? ஆயுதம்தான் பதில்.

இது மாவோ சொன்ன பதில்; மண்டேலா சொன்ன பதில்; ஹோ சி மின் சொன்ன பதில்; சே குவேரா சொன்ன பதில்; ~பிடல் கேஸ்ட்ரோ சொன்ன பதில்;  உலகப் புரட்சியாளர்கள் எல்லோரும் சொன்ன பதில்; அந்த பதிலைத்தான் சொல்லிவிட்டுப் புறப்பட்டார் பிரபாகரன். புலிகள் ஆயுதம் ஏந்தினார்கள். இந்திய இராணுவத்தின் துணையோடு இன்றைக்குச் சிங்களர்கள் இடைக்கால வெற்றியைப் பெற்று இருக்கின்றார்கள்.

பெரியாரும், அண்ணாவும் ஊட்டிய உணர்ச்சி எங்களிடம் இருக்கின்றது. திராவிட இயக்கத்தில்  வார்ப்பிக்கப்பட்டவர்கள் நாங்கள். நம் கடமையைச் செய்தோம்; போராடினோம். மக்களிடம் பேசினோம். அதனால் தான் நமக்குக் கடுமையான எதிர்ப்புகள். 19 பேர் தீக்குளித்து மடிந்தார்கள். மரண சாசனம் எழுதி வைத்துவிட்டுத் தீக்குளித்து மடிந்தானே கொளத்தூர் முத்துக்குமார், அன்றைக்கு அந்தத் தொகுதியின் சட்டமன்ற உறுப்பினர், இன்றைக்குத் தி.மு.க. செயல் தலைவர் அங்கே வந்து ஒரு மாலை வைத்தாரா? அண்ணாவின் உணர்ச்சி உங்களிடம் இருக்கின்றதா? விடுதலைக் கிளர்ச்சி என்ற எண்ணம் உங்கள் உள்ளத்தின் அடித்தளத்தில் எங்கேனும் இருக்கின்றதா? உடலுக்கு மாலை கூட வைக்க வேண்டாம்; ஒரு இரங்கல் அறிக்கையாவது வெளியிட்டார்களா? அதற்கு மாறாக, இது காட்டுமிராண்டித்தனம் என்று பேசினார் செயல்தலைவர்.

ஆனால் நாம் போராடினோம். நீங்கள் எல்லாம் திரட்டிக்கொடுத்த நிதியைத் தீக்குளித்த தியாகிகளின் குடும்பங்களுக்கு உதவித் தொகையாக அள்ளிக் கொடுத்தோம். ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் மூன்று இலட்சம் நம்முடைய இயக்கம்தான் கொடுத்தது. (கைதட்டல்). அந்தப் பொதுக்கூட்டங்கள் நடத்தியதற்கான செலவுகள், விளம்பரங்கள் எல்லாம் சேர்த்து 69 இலட்ச ரூபாயைச் செலவிட்டு இருக்கின்றோம்.

திராவிட இயக்கத்திற்குத் துரோகம் இழைத்தவர் என்ற பழிச்சொல்லுக்குக் கலைஞர் ஆளாகி விட்டார். அதில் இருந்து இனி அவரால் விடுபட முடியாது. வரலாறு மன்னிக்காது. அன்றைக்கு அவர் நினைத்து இருந்தால் ஈழத் தமிழர் படுகொலையைத் தடுத்து இருக்க முடியும். நீ ஆயுதங்கள் கொடுக்காதே; படையை அனுப்பாதே என்று அவர் ஓங்கிச் சொல்லி இருந்தால், எச்சரிக்கை விடுத்து இருந்தால், ஒட்டுமொத்தத் தமிழ் இனமும் அவர் பின்னால் அணிவகுத்து இருக்கும். வரலாற்றில் அழியாத புகழ் மகுடம் அவருக்குச் சூட்டப்பட்டு இருக்கும். அதைவிடப் பெரிதா மத்திய அமைச்சர் பதவி? என்ன பணம், என்ன செல்வாக்கு?

சிங்கத் திருநாடே நீ சிலந்திக்கூடாக மாறியது எப்போது? என்று எழுதிய உணர்ச்சி ஒரு காலத்தில் உங்கள் உள்ளத்தில் இருந்தது. அந்த எழுத்துகளில், உங்கள் பேச்சில் மனதைப் பறிகொடுத்து, உங்களுக்காக உயிரையும் கொடுப்பதற்காக எங்களைப் போன்றவர்கள் ஆயத்தமாக இருந்தோம். உங்கள் மீது ஒரு துரும்பு பட்டால் என் கண்ணில் ஊசியைக் கொண்டு குத்தியதைப் போலத் துடித்தவன் நான். அன்றைக்கு நீங்கள் வாய்மூடிக் கிடந்ததால்தான் ஈழத்தமிழ் இனத்தை அழித்து விடலாம் என்ற துணிச்சல் சோனியா காந்திக்கு வந்தது. இப்படி ஒரு கொடுமை உலகில் வேறு எந்த இனத்திற்காவது நடக்குமா?

இங்கே ஏழுகோடித் தமிழர்கள். இடையில் வெறும் 18 கல் தொலைவுதான். என்ன செய்தோம்? உலகில் இந்த இனத்தைப் போலப் புகழ் பெற்ற வேறு இனம் இல்லை. தமிழர் களைப் போல அறநூல்களைத் தந்தவர்கள் இல்லை. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நாகரிகத்தைப் பண்பாட்டை வளர்த்தவர்கள் வேறு எவரும் இல்லை. ஆனால், ஈழத் தமிழர்கள் படுகொலையைத் தடுக்கவில்லை என்ற பழிச் சொல்லுக்கு ஆளாகிக் கிடக்கின்றோமே?

1995 ஆம் ஆண்டு திருச்சியில் நாம் நடத்திய முதலாவது மாநில மாநாட்டில், தனித்தமிழ் ஈழம்தான் என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றினோமே, அன்று முதல் ஏடுகள் என் மீதும் நம் இயக்கத்தின் மீதும் கடுமையான வெறுப்பைக் காட்டத் தொடங்கின. மறுமலர்ச்சி தி.மு.கழகத்தை இருட்டடிப்புச் செய்யத் தொடங்கின. அதை இன்று வரைக்கும் தொடர்ந்து கொண்டு இருக்கின்றார்கள்.

கடமை ஆற்றுகின்றோம்

நம்மைப் போலத் தமிழ்நாட்டின் உரிமைகளுக்காகப் போராடியவர்கள் யார்? நெய்வேலியை மீட்டுக் கொடுத்தோம்; நியூட்ரினோவைத் தடுத்து நிறுத்தினோம். அமராவதிக்கு ஆபத்து வந்தபோது மக்களைத் திரட்டினோம். முல்லைப்பெரியாறுக்கு ஆபத்து வந்தபோது, 13 சாலைகளையும் மறித்தோம். காவிரிக்காக எண்ணற்ற போராட்டங்களை நடத்தி இருக்கின்றோம். மதுவின் கொடுமையை எதிர்த்து மாநிலம் முழுமையும் விழிப்புணர்வுப் பிரச்சாரம் செய்தோம்; கொதிக்கும் வெயிலில் கொட்டுகின்ற மழையில் ஆயிரக்கணக்கான கிலோ மீட்டர்கள் நடந்தோம்.  மதுக்கடைகளை அகற்றப் போராடினோம். இன்றைக்குத் தாய்மார்கள் அந்தப் போராட்டத்தைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு இருக்கின்றார்கள். எதிர்காலத் தலைமுறையைக் காக்கக் கடமை ஆற்றிக் கொண்டு இருக்கின்றோம்.

விடுதலைப்புலிகளை நேற்றும் ஆதரித்தோம்; இன்றைக்கும் ஆதரிக்கின்றோம்; நாளையும் ஆதரிப்போம் என்று சொன்னதற்காக நம்மைப் பயங்கரவாதிகள் என்றார்கள். கடந்த 24 ஆண்டுகளில்  மறுமலர்ச்சி தி.மு.கழகம் எந்த வன்முறையிலாவது ஈடுபட்டு இருக்கின்றதா? நம்முடைய கூட்டங்கள் மாநாடுகளில் இருக்கின்ற ஒழுங்கும் கட்டுப்பாடும் வேறு எந்தக் கட்சிக் கூட்டத்திலாவது உண்டா? நாம் ஒரு மாறுபட்ட மறுமலர்ச்சி இயக்கம். அரசியல் பயணத்தில் நமக்கு ஏற்பட்ட பழி, நமக்கு வந்த இழிச்சொல், நமக்கு வந்த தோல்விகள் வேறு எந்தக் கட்சிக்கும் ஏற்பட்டது இல்லை. ஒட்டுமொத்தமாக அனைவரும் தாக்குகின்ற நிலைமைக்கு ஆளானோம். இப்படி ஒரு நிலைமை தி.மு.க.வுக்கோ, அண்ணா தி.மு.க.வுக்கோ ஏற்படவில்லை.

திரண்டு வந்த எழுச்சியும்; திருச்சி மாநாடும்  

94 ஏப்ரல் 16 எழுச்சிப் பேரணியில் தமிழகம் முழுவதும் இருந்து இளைஞர்கள் திரண்டு வந்து பங்கேற்றார்கள். முதல் நாள் பிற்பகலில் தொடங்கிய பேரணி மறுநாள் காலையில்தான் நிறைவு பெற்றது. அந்த அளவுக்கு அலையலையாக வந்தார்கள்.  பூங்கொடி சாமிநாதன் அவர்களுடைய விடுதிக்கு வந்து தங்கினால், ஒரு நாளைக்கு 1000 பேர் வந்து என்னோடு படம் எடுத்துக் கொள்வார்கள். அப்படி ஒரு அலை.

நம் இயக்கம் தொடங்கிய காலத்தில் அந்த இரண்டு இயக்கங்களும் நம்மைத்தான் அழிக்க நினைத்தன. 96 இல் தி.மு.க. ஆட்சிக்கு வந்தவுடன் முதல் வேலையாக, நம்மிடம் மாவட்டச் செயலாளர்களாக இருந்த ஒரு சிலரை அழைத்துக் கொண்டு போனார்கள். தோப்பு துரைசாமி நம்மோடு இருந்தார். அவரது வீட்டில் தங்கி இருக்கின்றேன். மண்ணச்சநல்லூர் நடராசன் வந்தார். மாவட்டச் செயலாளர் தி.மு.க.வுக்குப் போய்விட்டார் என்று கவலைப்படாதீர்கள். நாங்கள் இருக்கின்றோம் என்றார். எவ்வளவு சோதனைகள்.

எந்தக் கட்சியில் நாம் இருந்தோமோ அந்தக் கட்சியே ஆட்சிக்கு வந்துவிட்டது. நமக்கு ஒரு இடம் கூடக் கிடைக்கவில்லை. அந்தச் சூழ்நிலையில் கட்சியை நடத்துவது சாதாரணம் அல்ல. நாம் எல்லாம் இழந்துவிட்டோம். இனி இவனோடு இருப்பது பயன் இல்லை; வந்து விடுங்கள் என்று அழைக்கின்றபொழுது, அது தேவை இல்லை என்று இருந்தீர்களே, அன்றைக்கு 25,30 வயதானவர்கள் இன்றைக்கு 53, 55 வயதில் இருப்பதைப் பார்க்கின்றேன். இராமகிருஷ்ணன் அன்றைக்கு எந்த உணர்ச்சியோடு இருந்தாரோ அதே உணர்ச்சி யோடுதான் இன்றைக்கும் இருக்கின்றார். நமக்கு வந்த நெருக்கடி, இந்தியாவில் வேறு எந்த அரசியல் கட்சிக்கும் வந்தது கிடையாது.  நமக்கு ஏற்பட்ட இருட்டடிப்புகளும் வேறு எந்தக் கட்சிக்கும் கிடையாது.

அடுத்த கண்டம் 2006 இல் வந்தது. திருச்சியில் நடைபெறுகின்ற தி.மு.க. மாநாட்டில் பங்கேற்கப் புறப்பட்டுக் கொண்டு இருந்தேன். அந்த நிலையில், அன்றைக்கு நம்மோடு இருந்த அண்ணன் கண்ணப்பன் அவர்கள், எல்.ஜி. அவர்கள், செஞ்சி இராமச்சந்திரன் அவர்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து வந்து, அண்ணா தி.மு.க.வோடு கூட்டு வைத்தால்தான் வெற்றி பெற முடியும்; 35 இடங்கள் வாங்கினால் 30 இடங்களில் வெற்றி பெறுவோம் என்று வற்புறுத்தினார்கள்.

அந்த நிலையில், நம் பிடிவாதத்தினால் கட்சி வீணாகிப் போய் விட்டது என்று பழி வந்து விடுமோ? அன்றைக்குக் குமுதத்தில் வெளிவந்து கொண்டு இருந்த கருத்துக்கணிப்புகள் எல்லாம் அண்ணா தி.மு.க.வுக்கு ஆதரவாகவே இருந்த நிலையில், அவர்கள் எல்லோரும் வற்புறுத்திய முடிவை நான் ஏற்றுக் கொண்டேன். பெரும்பழிக்கு ஆளானேன்.

அன்றைக்கு 40 கோடி வாங்கினேன் என்றார்கள்; இன்றைக்கு ரேட் கூடி விட்டது; 1500 கோடி என்கிறார்கள். விலைவாசி கூடியது போல உயர்த்திவிட்டார்கள். தெருத் தெருவாகப் போய்ச் சொன்னார்கள். என் கட் அவுட்டில் இருந்த தலையை வெட்டி எடுத்துத் தரையில் போட்டு மிதித்துத் தீவைத்துக் கொளுத்தினார்கள். பரவாயில்லை; என்றைக்காவது ஒருநாள் சுடுகாட்டில் எரிக்க வேண்டியது தானே? அதைப்பற்றி வருத்தம் இல்லை என்று சொன்னேன்.

அவர்களுக்கு என்ன குறை வைத்தேன்?

விலகிச் சென்றார்களே, அவர்களுக்கு நான் என்ன குறை வைத்தேன்? 99 நாடாளுமன்றத் தேர்தலில்  கண்ணப்பனுக்காகத் திருச்செங்கோடு தொகுதி வேண்டும்; இல்லாவிட்டால் கூட்டணி முறிந்தாலும் பரவாயில்லை என்று போராடிப் பெற்றுக் கொடுத்தேன். குறைந்த வாக்குகளில் அவர் வெற்றி பெற்றார். அதேபோலக் குறைந்த வாக்குகளில் கணேசமூர்த்தி அவர்கள் பழநி தொகுதியில் வெற்றி வாய்ப்பை இழந்தார்கள். நானும் வெற்றி பெற்று நாடாளுமன்றம் சென்றேன்.

அமைச்சரவையில் சேருவது இல்லை என்று முடிவு எடுத்து விட்டு டெல்லிக்குப் போய் ஹூமாயுன் சாலை வீட்டில் தங்கி இருக்கின்றேன். இன்றைக்கும் இந்த இயக்கத்திற்குக் கவசமாக இருக்கின்றாரே ஆடிட்டர் அர்ஜூன்ராஜ் அவர்கள் மறுநாள் காலையில் வந்தார்கள். மாமனுக்கு அமைச்சர் ஆக வேண்டும் என்று ஆசை வந்துவிட்டது; வைகோ அமைச்சர் ஆகவில்லை என்றால் நான் அமைச்சர் ஆக வேண்டும் என்று சொல்கிறார் என்றார். முன்பு அவர்தான் அமைச்சரவையில் சேரக்கூடாது என்று சொன்னார். இப்போது அவர் அமைச்சர் ஆக வேண்டும் என்கிறார். என்ன செய்வது? செஞ்சி இராமச்சந்திரன், நான் 98 லேயே கேட்டேன்; இப்போது என்னை அமைச்சர் ஆக்குங்கள் என்று கேட்டார்.

வாஜ்பாய் அவர்களிடம் சென்றேன். ஐந்து நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களைப் பெற்று இருந்தால்தான் ஒரு கேபினெட் அமைச்சர் பதவி என்று முடிவு எடுத்து இருந்தார்கள். உங்கள் கட்சியில் நான்கு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள்தான். உங்களுக்கு மட்டும் விதிவிலக்கு. நீங்கள் கேபினெட் அமைச்சர் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்; முக்கியமான துறைப் பொறுப்பு தருகிறேன் என்று சொன்னார்.

நான் சொன்னேன்: எனக்கு அமைச்சர் பதவி வேண்டாம்; என்னோடு இருக்கின்ற இரண்டு பேரை அமைச்சர்களாக ஆக்குங்கள் என்று சொன்னேன்.

அவர் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. நீங்கள் என்னோடு அமைச்சரவையில் இருந்தால் அது எனக்குப் பலமாக இருக்கும் என்றார். நான் அமைச்சராக இல்லாவிட்டாலும் உங்களுக்குப் பலமான தூணாக இருப்பேன் என்று சொன்னேன்.

பாராட்டு

2000 ஆம் ஆண்டு இதே ஈரோட்டில் மாநில சுயாட்சி மாநாடு நடத்தினோம். பேருந்து நிலையம் போல, நமது மாநாட்டுத் திடலுக்குள் ஹெலிகாப்டர் வந்து இறங்கியதே? அப்படித் தமிழ் நாட்டில் யாராவது நடத்தியது உண்டா? உள்துறை அமைச்சர் அத்வானி அவர்கள் அங்கே வந்து இறங்கினார்கள். கோவில் சிறிதாக இருந்தாலும் கொட்டு பெரிசு என்று ஆர்டிஎம் சொன்னார். அப்படியெல்லாம் மாநாடுகளை யார் நடத்த முடியும்? நம்மிடம் அதிகாரம் இருந்தால் டெல்லிக்காரர்கள் வால்ஆட்டிப் பார்க்க முடியுமா? நாம் அவர்களை ஆட்டி வைப்போம். (பலத்த கைதட்டல்).

இன்றைக்குத் தமிழகத்தில் பாரதிய ஜனதா கட்சியைப் பின்னால் இருந்து இயக்கிக் கொண்டு இருக்கின்றார் ஒரு பெரிய மனிதர். அவர் ஒரு வார ஏட்டின் ஆசிரியராகவும் ஆகி இருக்கின்றார். தகவல் தொடர்புத் துறையை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்; உங்கள் கட்சிக்கு நிதி வந்து சேரும் என்றார். அப்போது நான் சொன்னேன்: பணம் கட்சிக்கு நிறைய வந்தால் கட்சி நாசமாகிப் போய் விடும் என்றேன். மகாத்மா காந்தி தம்முடைய வாழ்க்கை வரலாறில் எழுதி இருக்கின்றார்: ஒரு கட்சிக்கு நிறையப் பணம் வந்தால், அந்தக் கட்சி ஒன்றும் இல்லாமல் போய்விடும் என்று.

சோ இறந்தபோது மாலை வைக்கப் போனேன். அங்கே சாஸ்த்ரா பல்கலைக்கழக வேந்தர் சேதுராமன் அவர்களும், இந்து ராம் அவர்களும் இருந்தார்கள். நான் மாலை வைத்துவிட்டு வந்தேன். அன்று என்னிடம் பேசிய அதே நபர், அவர்கள் இருவரிடம் அப்போதும் சொன்னார், அன்றைக்கு வைகோ அவர்களை நான் அமைச்சர் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொள்ளும் படிச் சொன்னேன்; எனக்கு அமைச்சர் பதவி வேண்டாம் என்று சொன்னார்; இப்படிப்பட்ட மனிதர்களும் அரசியலில் இருக்கின்றார்கள் என்று.

இப்போது என் கையில் ஒரு பேனா வைத்து இருக்கின்றேன். அன்றைக்கு வேறு ஒரு பேனா வைத்து இருந்தேன். அப்போது இந்து ராம் அவர்கள், வைகோ நீங்கள் எழுதுகின்ற பேனாவை எடுங்கள் என்றார். அது 8 அல்லது பத்து ரூபாய் இருக்கும். அதை வாங்கிக் கொண்டு, தன் பாக்கெட்டில் இருந்த பார்க்கர் பேனாவை எடுத்து, இனி இதை நீங்கள் பயன்படுத்துங்கள் என்று சொல்லிக் கொடுத்தார்.

அன்றைக்கு அமைச்சர் பதவியைப் பெற்றுக்கொண்ட அண்ணன் கண்ணப்பன் அவர்கள், சென்னை விமான நிலையத்தில் செய்தியாளர்களிடம், மகாத்மா காந்திக்குப் பிறகு அரசியலில் ஒரு தியாகத் தலைவர் வைகோ என்று சொன்னதை, அர்ஜூன்ராஜ் அவர்கள் இன்றைக்கு என்னிடம் நினைவூட்டினார். 

தேசத்துரோக வழக்குகள் 

அதற்குப்பிறகு நான் பொடாவில் கைது செய்யப்பட்டுச் சிறைக்குச் சென்றேன். அப்போது, கண்ணப்பன் அவர்கள் ஆவேசமாகப் பேசிய பேச்சு குறித்து, ஜெயலலிதா மத்திய அரசுக்குப் புகார்க் கடிதம் எழுதி விட்டார்.  ஈரோடு பொதுக்குழுவில் நான் பேசிய பேச்சைத்தான் அறிக்கையாகக் கொடுத்தேன். அதுதான் என் மீது பொடா சட்டம் பாய்வதற்குக் காரணம். என் மீதான குற்றச்சாட்டுப் பதிவில், ஈரோடு பேச்சைத்தான் முக்கியமாகச் சுட்டிக்காட்டி இருந்தார்கள். அந்தப் பொதுக்குழுவில் இரண்டு மணி நேரம் கடுமையாகப் பேசி இருக்கின்றேன்.  அந்தப் பேச்சுக்காக அண்ணன் கண்ணப்பனையும் கைது செய்துவிடுவார்களோ என்ற நிலையில், நீங்கள் சென்னைக்கு வர வேண்டாம்; தில்லியிலேயே இருங்கள் என்று சொல்லி விட்டேன். அவரும் வரவில்லை.

2004 நாடாளுமன்றத் தேர்தல் வந்தது. அப்போது ஐந்து இடங்களை நான்கு இடங்களாகக் குறைத்துவிட்டார்கள். கண்ணப்பனுக்கு இடம் கிடைக்கவில்லை. உடனே, இந்தப் பகுதித் தலைவர்கள் சிலரை என்னிடம் அனுப்பி, எங்கள் பகுதித் தலைவருக்கு இடம் கிடைக்கவில்லை; நீங்கள் மட்டும் தொடர்ந்து போட்டியிடுகின்றீர்களே? வேறு ஒருவருக்கு வாய்ப்பை வழங்கலாமே? என்று 11 பக்கங்களுக்கு ஒரு கடிதத்தை எழுதிக்கொண்டு வந்து கொடுத்தார்கள்.

என்னிடம் இருக்கின்ற ஒரு பெருங்குறைகளுள் ஒன்று தன்மான உணர்ச்சி. கணைக்கால் இரும்பொறையைப் போன்றவன். அதனால்தான் மலேசியாவில், வெளியே போகக் கூடாது; உதவியாளர் சாப்பாட்டை வாங்கிக் கொண்டு வந்து இங்கேயே சாப்பிடுங்கள் என்றபோது, அப்படி எனக்கு ஒரு சாப்பாடு வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டு, கைப்பிடி இல்லாத நாற்காலியில் தொடர்ந்தாற்போல் 14 மணி நேரம் உட்கார்ந்து இருந்தேன்; தண்ணீர் கூடக் குடிக்கவில்லை.

ஈழத்தில் நடப்பது என்ன? என்ற தலைப்பில் அண்ணாமலை மன்றத்தில் ஒரு கூட்டத்தை ஏற்பாடு செய்து பேசுகின்றோம். நோர்வேயில் எடுத்த ஒரு வீடியோவைப் போட்டுக் காண்பிக்கின்றோம். Why I am a terrorist? என்று ஒரு பெண் கொடுத்த வாக்குமூலம் அது. நான் ஏன் தீவிரவாதி ஆனேன்? அவரது தந்தை கொல்லப்பட்டார்; தாய் கற்பழித்துக் கொல்லப்பட்டார்; அவரது குடும்பமே அழிந்தது; 18 வயதில் நான் புலிப்படையில் சேர்ந்தேன் என்று சொல்லி இருக்கின்றார். அதைப் போட்டுக் காண்பித்தோம்.

அடுத்து அண்ணன் கண்ணப்பன் பேசுகின்றார். இந்தியா என்ற நாடு நமக்குத் தேவை இல்லை. இனி நமக்குத் தேவை தனித்தமிழ் நாடுதான் என்கிறார். அரங்கத்தில் கைதட்டு அதிர்கின்றது. நிறைய உணர்வாளர்கள் வந்து இருந்தார்கள். அடுத்து நான் பேசுகிறேன். நாம் இந்திய ஒருமைப்பாட்டை ஏற்றுக்கொண்டுதான் தேர்தல் ஆணையத்தில் கட்சியைப் பதிவு செய்து இருக்கின்றோம். இவர் இப்படிப் பேசுகின்றார். விட்டுக் கொடுக்க முடியாது. எனவே, அதை நான் நியாயப்படுத்திப் பேசினேன். மறுத்துப் பேச வில்லை. அவர் ஏன் அப்படிப் பேசினார் என்று நியாயப்படுத்திப் பேசினேன்.

அதற்காகக் கலைஞர் அரசு எங்கள் மீது தேசத்துரோக வழக்குப் பதிவு செய்தது. நான் முதல் குற்றவாளி; அவர் இரண்டாவது குற்றவாளி. கைது செய்து சிறையில் அடைத்து விட்டார்கள். 15 நாள்கள் கழித்து நீதிமன்றத்தில் ஆஜரான போது, நான் பிணை விடுதலை கேட்கவில்லை. நீதி மன்றமே எங்களை விடுவித்து அனுப்பி விட்டது.  அடுத்த சில மாதங்களில் அவர் தி.மு.கவில் போய்ச் சேர்ந்து விட்டார். ஏற்கனவே பேசி வைத்தபடி, அவரை மட்டும் வழக்கில் இருந்து விடுவித்து விட்டார்கள். என் மீது மட்டும் வழக்கு பல ஆண்டுகளாக நடந்தது. ஆனால், அவரை நீக்கியதைப் பற்றி என்னுடைய வாதத்தில் ஒரு வரி நான் பேசவில்லை. அவர் பெயரும் குற்றப்பத்திரிகையில் இருந்தது; அவரை மட்டும் நீக்கி விட்டார்கள். என் மீது வழக்கைத் தொடர்ந்து நடத்துவது பழிவாங்கும் நடவடிக்கை என்று சொல்ல வேண்டும் அல்லவா? ஆனால் அந்த வாதத்தையே நான் முன் வைக்க வில்லை. நான் பேசியது எதையும் மறுக்கவில்லை.

இந்திய அரசைத் தாக்கிப் பேசினீர்களா? ஆமாம்;

ஈழத்தமிழர்கள் படுகொலைக்கு இந்திய அரசுதான் காரணம் என்று குற்றம் சாட்டினீர்களா? ஆமாம்;

தமிழ்நாட்டு இளைஞர்களே, ஈழத்தமிழ் இனத்தைக் காப்பாற்ற இங்கிருந்து ஆயுதம் ஏந்தி ஈழத்திற்குச் செல்வோம் என்று பேசினீர்களா? ஆமாம் பேசினேன்.

அந்தப் படைக்கு நானே தலைமை தாங்கி வருவேன் என்று சொன்னீர்களா? ஆமாம்.

நீதிபதி பார்த்தார். கடைசியில் என்னை விடுதலை செய்து விட்டார். அடுத்து வேறு ஒரு வழக்கு. அதுவும் அண்ணன் கலைஞர் போட்டதுதான். இந்தியா மீது அவருக்கு அவ்வளவு பாசம் பற்று. அறுபதுகளில் நெருப்புக் கனல் தெறிக்கப் பேசிய கலைஞர் எங்கே? உணர்ச்சியைத் தூண்டுகின்ற வகையில் எழுதிய கலைஞர் எங்கே? அந்தக் கலைஞரை இன்றைக்கும் ஆராதிக்கின்றேன், மதிக்கின்றேன். ஆனால் அவர் வேறு; இன்றைக்கு இருக்கின்ற கலைஞர் வேறு.

ஈழம்: பொது வாக்கெடுப்பு

தமிழ் ஈழம் அமைப்பதற்குப் பொது வாக்கெடுப்பு நடத்த வேண்டும் என்ற கருத்தை பெல்ஜியம் மாநாட்டில் முன்வைத்தோம். அதை எல்லோரும் வரவேற்றார்கள். ஆறு மாதங்கள் கழித்துக் கலைஞரும் சொன்னார்: பொது வாக்கெடுப்பு என்று சொல்கிறார்கள் என்றார். அதனால் சிங்கள அரசினர் நான் அயல் நாடுகளுக்குப் போகக் கூடாது என்பதற்காக, நான் ஒரு விடுதலைப்புலி, ஆயுதப் பயிற்சி பெற்றவன் என்று சொல்லி தலைவர் பிரபாகரன் அவர்களோடு துப்பாக்கி வைத்துக்  குறி பார்த்துக் கொண்டு இருக்கின்ற படத்தை இணைத்து ஆவணங்களைத் தயார் செய்து அனைத்து நாடுகளுக்கும் அனுப்பி விட்டார்கள். அதனால் எந்த நாடும் எனக்கு விசா தருவது இல்லை. அதைப்பற்றிக் கவலை இல்லை. நான் பிறந்த பொன்னாடாகிய தமிழ்நாட்டில் இருக்கின்றேனே, அது போதும். (கைதட்டல்).

மக்கள் கவனத்தில் நாம்

கழகங்கள் இல்லாத தமிழகம், திராவிட இயக்கம் இல்லாத தமிழகம் என்று பாரதிய ஜனதா கட்சி சொல்லுகின்றது. புற்றீசல் போலப் புறப்பட்டு இருக்கின்ற பலரும் அப்படிச் சொல்லுகின்றார்கள். நான் முதலில் பட்டியல் போட்டேனே, அப்படி எத்தனை இலட்சம் குடும்பங்கள் கண்ணீர் சிந்தி இந்தத் திராவிட இயக்கத்தை வளர்த்தன? அந்த இயக்கத்தின் வார்ப்புகள் நாம். உண்மையான தி.மு.க.வின் வார்ப்புகள் நாம். அந்த இயக்கம் இன்றைக்குத் தேக்கம் அடைந்து, சிதிலம் அடைந்து இருக்கின்றது. அதைச் சீர்படுத்துவதுதான் மறுமலர்ச்சி.  அதுவும் அண்ணா சொன்ன வார்த்தைதான். 

காலம் இப்படியே போய்க் கொண்டு இருக்காது. தோல்விகள் வெற்றிகள் ஆகும். தமிழக அரசியல் இப்படி இருக்கும் என்று கடந்த ஆண்டு யாராவது நினைத்து இருப்பார்களா? இல்லை. அடுத்த 12 மாத காலத்திற்குப் பிறகு எப்படி இருக்கப் போகின்றது? நாம் கொள்கையாளர்களாக, தமிழகத்திற்காகப் பாடுபடுகின்றவர்களாக, தமிழ்நாட்டின் நலன்களைக் காக்கின்றவர்களாக இருக்கின்றோம். மக்கள் மனதில் ஒரு மாற்றம் வரும்.

கலிங்கப்பட்டி அறப்போர்க்களத்தில் அழைப்பு விடுத்தேன். தாய்மார்களே புறப்படுங்கள்; மதுக்கடைகளை உடைத்து நொறுக்குங்கள் என்று சொன்னேன். இன்றைக்குத் தமிழகம் முழுவதும் தாய்மார்கள் களத்தில் இறங்கிப் போராடிக் கொண்டு இருக்கின்றார்கள்.

அதுபோல, இந்த ஊழல் நம்மை நாசமாக்குகின்றது என்ற எண்ணம் வளரும் தலைமுறையினரிடம் ஏற்பட்டு, தங்கள் பெற்றோரிடம் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவார்கள்; காசு வாங்கிக் கொண்டு ஓட்டுப்போடாதே என்று தடுப்பார்கள்; அப்படி ஒரு காலம் வரும். அதில் இருந்து விலகி வருகின்றபோது, ஊழல் பேர்வழிகளுக்கு இனி ஓட்டுப் போடக்கூடாது என்று நிலைவரும். வர வேண்டும். அந்த மறுமலர்ச்சி எண்ணம் எளிதில் வராது. அதற்காகப் பாடுபட வேண்டும். அப்படி வருகின்ற பொழுது, இன்று நம்மை ஆதரிக்காதவர்கள்கூட, எதற்கு வேறு ஒருவரைத் தேட வேண்டும்? கையில் வெண்ணையை வைத்துக் கொண்டு ஏன் நெய்க்கு அலைய வேண்டும்? நம்ம ஊரில்தான் கணேசமூர்த்தி இருக்கின்றார், ஆர்டிஎம் இருக்கின்றார்; கிருஷ்ணன் இருக்கின்றார் குருசாமி இருக்கின்றார், கந்தசாமி, குப்புசாமி, இராமசாமி எல்லாம் இன்றைக்கும் அந்தக் கட்சியில் தானே இருக்கின்றார்கள்? அவர்களை ஆதரிப்போமே என்ற முடிவுக்கு வருவார்கள்.

யாரேனும் ஒரு மீட்பர் (Messiah) வானத்தில் இருந்து குதிக்கப் போகின்றாரா? இல்லையே? இங்குதான் நாங்கள் இருக்கின்றோமே, 24 ஆண்டுகளாகப் பாடுபட்டுக் கொண்டு கிடக்கின்றோமே, எங்களுக்கு ஒரு வாய்ப்புத் தாருங்கள்; நாங்கள் தவறு செய்ய மாட்டோம் என்று சொல்லுகின்றோம். அதை மக்கள் யோசித்துப் பார்த்து, சரி இவர்கள் தகுதியானவர்கள்தான் பொருத்தமானவர்கள்தான் நல்லவர்கள்தான் இவர்களுக்கு வாய்ப்பு அளிப்போம் என்ற முடிவுக்கு வருகின்ற நிலையை ஏற்படுத்த முடியும்.

இதுவரை நடைபெற்ற செயல்வீரர் கூட்டங்களில் இந்த அளவுக்குப் பேசவில்லை. இது தந்தை பெரியாரின் மண். ஈரோடு என்னைப் பேச வைத்து இருக்கின்றது.

ஏகப்பட்ட வாகனங்களில் மாநாட்டுக்கு வரப்போவதாகச் சொல்லி இருக்கின்றீர்கள். பத்திரமாக வாருங்கள். கோவிந்தராஜ், வீரகுமார் போன்ற இளைஞர்கள் நன்றாகப் பேசினார்கள். அவர்களை ஊக்குவிக்கின்றோம், தட்டிக் கொடுத்து வளர்ப்போம். உங்களைப் போன்ற இளைஞர்களை நிறைய அழைத்துக் கொண்டு வாருங்கள்.

மாற்றத்தைத் தரும் தஞ்சை மாநாடு

நாம் என்னென்ன செய்து இருக்கின்றோம் என்பதைப் புத்தகமாகப் போட்டு இருப்பதாக ஆர்டிஎம் சொன்னார். ஆம்; நான் நிறையச் செய்து இருக்கின்றோம். நம்முடைய குறுந்தட்டுகள் மக்களிடம் போகின்றபோது, நம்மீது நிச்சயம் ஒரு பிடிப்பு ஏற்படும். இதே ஈரோடு புத்தகக் காட்சியில் எழுத்து எனும் கருவறை என்ற தலைப்பில் பேசினேனே, கட்சி எல்லைகளைக் கடந்து எத்தனை இலட்சம் பேர்களது இதயங்களைக் கவர்ந்து இருக்கின்றது அந்த உரை தெரியுமா? எத்தனையோ பேர் பாராட்டுகின்றார்கள். நேற்று விமான நிலையத்தில் ஒரு உயர்ந்த பதவியில் இருப்பவரைச் சந்தித்தேன். என்னைப் பார்த்தவுடன், நான் பேசியதை எல்லாம் அவர் சொல்லுகிறார்.  உங்களுடைய உரைகள் அனைத்தையும் குறுந்தட்டுகளில் பார்த்து இருக்கின்றேன் என்று சொன்னார்.

இந்த இயக்கத்திற்காக எவ்வளவோ தியாகங்களைச் செய்தீர்கள். கடைசியாக உடம்பில் இருப்பது இரத்தம்தான். கணேசமூர்த்தி சொன்னதால் மறுமலர்ச்சி இரத்ததானக் கழகத்தைத் தொடங்கி அதையும் கொடுக்க வைத்தோம். வெயிலில் வேலிக்கருவைவை வெட்டச் சொன்னோம். அதையும் செய்தீர்கள். மக்கள் நம்மைக் கவனித்துக் கொண்டு இருக்கின்றார்கள். அவர்கள் நம்மை நோக்கி வருவார்கள். தஞ்சை மாநாடு அதற்கு வழி வகுக்கும் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கின்றது. மாநாடு சிறப்பாக அமையும்.

குடிமங்கலம் ஒன்றியச் செயலாளர் ஜெயகுமார்  தஞ்சை மாநாட்டு விளம்பரங்களை 140 இடங்களில் எழுதிப் போட்டு இருக்கின்றார். அவைத்தலைவர் லேசில் பாராட்ட மாட்டார்; அவரே மனதாரப் பாராட்டி விட்டார். அப்படி என்றால் பெரியாரிடம் இருந்து ரூபாய் வாங்கியதைப் போலத்தான். அவ்வளவு எளிதில் கிடைக்காது.

நம்முடைய சரக்கு முறுக்காக இருக்கின்றது. விளம்பரம்தான் அதிகம் இல்லை. மக்களிடம் கொண்டு செல்லுங்கள். கணேசமூர்த்தியை விட விவசாயிகளுக்குப் பாடுபட்டவர்கள் யாராவது உண்டா? எவ்வளவு சாதனைகள் செய்து இருக்கின்றார். அதை மக்களிடம் சொல்லுவோம்.

தஞ்சை மாநாடு, ஒளிமயமான எதிர்காலத்திற்கு வழி அமைக்கின்ற மாநாடாக அமையும். இங்கே நீங்கள் நிறைய நிதி கொடுத்து இருக்கின்றீர்கள். 5 இலட்சத்து 90 ஆயிரம் ரூபாய். கழகம் தொடங்கிய காலத்தில் தமிழகத்திலேயே அதிக நிதி கொடுத்தது உங்கள் ஈரோடு மாவட்டம்தான். 62 இலட்சம் கொடுத்தீர்கள். இப்போது இது சிற்றரசாக ஆகி விட்டது; பாகப்பிரிவினை ஆகி விட்டது. அண்ணா அறிவகம் வாங்கினீர்களே,  அவ்வளவு நிதியை அள்ளிக் கொடுத்தீர்கள். இன்றைக்கும் நான் எதிர் பார்த்ததைவிட அதிகமாகக் கொடுத்து இருக்கின்றீர்கள். கோவை மாநகர், புறநகர் மாவட்டச் செயலாளர்கள் அள்ளித் தந்தார்கள். திருப்பூர் மாவட்டச் செயலாளரும் அதிகமாகக் கொடுத்து இருக்கின்றார்.

கணேசமூர்த்தி பொருளாளர் ஆனார்; மூன்று மாவட்டச் செயலாளர்களை உருவாக்கி இருக்கின்றோம். முருகன் உடல் நலத்தைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டும். எல்லாம் சரி, உங்கள் உடல்நலம் என்ன? என்று கேட்கின்றீர்கள். நான் நன்றாக இருக்கின்றேன். முழு உடல்நலத்தோடு இருக்கின்றேன். உங்களுக்காக உழைப்பதற்குத் தமிழ்நாட்டுக்காக உழைப்பதற்கு இயற்கை எனக்குச் சக்தியை வழங்கும். நன்றி வணக்கம்.

பொதுச்செயலாளர் வைகோ இவ்வாறு உரை ஆற்றினார்.

சங்கொலி, 28.07.2017

Share/Bookmark

Friends of MDMK


Login | Register | Blogs by Friends

Share/Save

Share/Bookmark

Recent News, Articles, Speeches & Letters

 

உருவாக்கம் மற்றும் பராமரிப்பு
திரு. கார்த்திகேயன்
த. சுபாஷ், த/பெ Dr. இரா. தண்டபானி (Late)